thumb|Tam-tamy ludu Bamileke w Kamerunie Tam-tam – instrument perkusyjny z grupy idiofonów, czyli bęben wykonany z naturalnie sprężystego materiału, w tym wypadku z drewna. Tam-tamy mają szczelinę, przez którą wydostaje się wzmocniony dźwięk.
Używany w Afryce jako instrument sygnalizacyjny, używany do przekazywania wiadomości na duże odległości.
Korpus instrumentu stanowi wydrążony pień drzewa, wzdłuż którego wycięta jest szczelina lub kilka szczelin. Grający uderza pałkami w różne elementy bębna, powodując powstawanie dźwięków o zmiennej wysokości. Odbierający wiadomość, pochodzącą z dużej odległości, musi zbliżyć ucho do własnego tam-tama, w którym, na zasadzie rezonansu, słychać dźwięki innych bębnów, niesłyszalne już bez tego, z powodu dystansu i zakłóceń akustycznych.
Zasięg przekazu, zależny od warunków (kierunek wiatru, wilgotność powietrza, przeszkody terenowe, zakłócenia akustyczne, dokładność wykonania instrumentu) i wynosi od kilku do nawet kilkudziesięciu km. Odbiór dalekich wiadomości zależy jednak, w głównej mierze, od dokładności wykonania komory rezonansowej bębna, której rozmiar musi odpowiadać długości fali dźwięku emitowanego przez daleki instrument nadający. Działaniu takiej komunikacji na dalekie dystanse sprzyjają wnętrza dolin, szczególnie rzecznych.
Technika przekazywania wiadomości w ten sposób jest wciąż stosowana w Afryce, Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii.
Rodzaje bębnów
Przypisy
Kategoria:Idiofony Kategoria:Instrumenty perkusyjne Kategoria:Afrykańskie instrumenty muzyczne