Operacja Orle Pióro – operacja wojskowa Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie, przeprowadzona w dniach 12–18 czerwca 2009 w dystrykcie Giro. Była to największa akcja zaczepna połączonych sił afgańsko-amerykańsko-polskich od przejęcia Ghazni przez Polskie Siły Zadaniowe.
Tło sytuacyjne Po zimowej przerwie w atakach na siły koalicji w Afganistanie, talibowie i inne grupy rebelianckie przygotowywały wiosenno-letnią ofensywę, której jednym z głównych celów było uniemożliwienie przeprowadzenia wyborów prezydenckich w tym kraju. Aby maksymalnie zapewnić możliwość ich przeprowadzenia, V zmiana PKW w Afganistanie została powiększona do 2000 żołnierzy (z czego większość służyła w jednostkach operacyjnych) i późną wiosną 2009 rozpoczęła szereg operacji, które miały uniemożliwić działania rebeliantom.
Siły koalicji
dowódca – płk Rajmund Andrzejczak główne siły bojowe Grupa Bojowa B (18 Batalion Desantowo-Szturmowy) Grupa Rozpoznawcza 2 Kompania 2 Kandaku (batalionu) 3 Brygady 203 Korpusu wsparcie sił bojowych Mi-17 i Mi-24 z Samodzielnej Grupy Powietrznej A-10 Thunderbolt i AH-64 Apache 10 Zespół Oczyszczania Dróg Patrol rozminowania elementy niekinetyczne Grupa Współpracy Cywilno-Wojskowej (CIMIC) Grupa Wsparcia Psychologicznego (PSYOPS) Operacyjny Zespół Doradczo-Łącznikowy (OMLT) Zespół Odbudowy Prowincji Ghazni (PRT Ghazni)
Przebieg operacji Operacja składała się z 2 faz: kinetyczna – sprawdzanie przez polskich i afgańskich żołnierzy obiektów uznawanych za bazy rebeliantów. Polegało to na wysyłaniu żołnierzy w teren w dzień – tak aby talibowie mogli ocenić ich siłę i spodziewany (w rzeczywistości fałszywy) kierunek natarcia – a następnie przerzucanie (z pomocą Mi-17 i Mi-24) części z nich w nocy do ośrodków niespodziewających się takiego ruchu partyzantów. Działania te były wsparte przez Amerykanów zarówno z powietrza (samoloty i śmigłowce szturmowe), jak i z lądu (siły oczyszczania dróg i rozminowania) – ponadto sąsiadujące z Task Force White Eagle Task Force Yukon zablokowały drogi prowadzące do prowincji Paktika. niekinetyczna – polegała na rozdawaniu przez CIMIC i PSYOPS pomocy humanitarnej dla ludności cywilnej oraz sprawdzeniu jej potrzeb przez PRT, w celu zaplanowaniu niezbędnych inwestycji.
Operacja zakończyła się sukcesem - schwytano i przekazano Afgańczykom 29 talibów, zarekwirowano broń i amunicję oraz zniszczono systemy łączności z innymi rejonami Afganistanu oraz Pakistanem. Jedyne straty alianckie to 3 polskich żołnierzy rannych w wyniku wjechania MRAP-a na minę.
Bibliografia
Kategoria:Bitwy w historii Polski Kategoria:Bitwy w historii Afganistanu Kategoria:Bitwy w historii Stanów Zjednoczonych Kategoria:PKW Afganistan Kategoria:2009 w Azji