Moździerz wz. 1943 () – radziecki moździerz kalibru 120 mm.
Moździerz wz.1943 to zmodernizowana wersja moździerza wz.1941, bazująca na pierwszej wersji wz. 1938. Znajdował się na uzbrojeniu pododdziałów moździerzy jednostek piechoty i zmechanizowanych jako środek wsparcia ogniowego na szczeblu pułku.
Moździerz wz.1943 to broń ręcznie ładowana od strony wylotowej granatem o masie od 15 do 17,5 kg (w czasie II wojny światowej o masie do 15,6 kg). Do strzelania stosowano pociski odłamkowo-burzące OF-843, OF-843A oraz dymne D-843A.
Moździerz składa się z trzech części głównych: lufy, podpory pod lufę (dwójnóg) i płyty oporowej. Holowany na podwoziu dwukołowym.
Broń ta w czasie II wojny światowej uznawana była za najdoskonalszą tego typu konstrukcję na świecie. W okresie powojennym była również na uzbrojeniu Wojska Polskiego. Do chwili obecnej pozostaje na uzbrojeniu wielu państw.
W 2019 roku Wojsko Polskie posiadało nadal 131 moździerzy wz. 38/43, a w 2022 roku 65.
Wersją rozwojową moździerza wz. 1943 był moździerz 2B11 opracowany w połowie lat 50. XX w.
Przypisy
Bibliografia Ian Hogg, Artyleria dwudziestego wieku, Warszawa 2001. Jerzy Kajetanowicz, Polskie wojska lądowe w latach 1945-1960, Toruń 2004. T.J. O’Malley, Artyleria, Warszawa 2000.
Kategoria:Radzieckie moździerze Kategoria:Radziecka broń artyleryjska II wojny światowej