– japoński film typu kaijū z 1969 roku w reżyserii Ishirō Hondy. Dziesiąty film z serii filmów o Godzilli.

Formuła Rewanżu Godzilli różni się znacząco od wcześniejszych filmów z serii, albowiem w tym filmie wszystkie potwory, pojawiają się wyłącznie w wyobraźni głównego bohatera. Kolejną różnicą jest fakt, iż film adresowany był dla młodszej widowni w odpowiedzi na rosnącą popularność filmów z Gamerą, przeznaczoną dla dzieci.

Jest to najkrótszy z filmów z serii o Godzilli.

Fabuła W Kawasaki mieszka mały chłopiec o imieniu Ichirō. Mimo iż chłopiec ma bujną wyobraźnię i przyjaźni się ze swą koleżanką z klasy – Sachiko, czuje się samotny. Codziennie wraca do pustego domu, gdyż jego rodzice – kolejarz i pracownica restauracji – pracują do późna. Zawsze w drodze do domu dokucza mu grupka chłopców pod wodzą Sankō Gabary. Jego sąsiad, konstruktor zabawek, Shinpei Inami pokazuje mu miniaturowy komputer dla dzieci. Ichirō zwierza mu się ze swoich problemów z gangiem Gabary. Shinpei mówi mu, by znalazł odwagę w sobie i postawił się łobuzom.

Po powrocie do domu zastaje kartkę od mamy, by sam zrobił sobie kolację, gdyż jej nie będzie. Słyszy w wiadomościach o napadzie na bank. Z nudów wyobraża sobie, że kontaktuje się z Wyspą Potworów poprzez zabawkowe radio. Wyobraża siebie jako pasażera samolotu lecącego na Wyspę Potworów. Tam widzi Godzillę jak i resztę potworów. Nagle Kamacuras dostrzega chłopca i ściga go. Ichirō ukrywa się w wielkiej rozpadlinie. Nagle z góry ktoś spuszcza linę. Ichiro szybko wspina się na górę, a tam ku jego zaskoczeniu czeka Minya. Ten uspokaja chłopca, że nie zrobi mu krzywdy. Oboje zapoznają się, lecz ich spotkanie przerywa przerażający ogr nazywający się Gabara, dokładnie jak dręczyciel Ichirō. Minya wyznaje mu, że znajduje się w takiej samej sytuacji jak on sam, lecz jest zbyt tchórzliwy, by postawić się Gabarze.

Następnego ranka chłopakowi znów naprzykrzają się jego rówieśnicy. Ichirō ucieka do opuszczonej fabryki. Łobuzy idą za nim, lecz ich uwagę zwracają syreny policyjne. Tak samo Ichirō zauważa dziwne rzeczy w ruderze. Tam jak się okazuje schronili się rabusie, którzy niedawno obrabowali bank i są poszukiwani przez policję. Wieczorem Ichirō znów spotyka się z menażerią Wyspy Potworów. Zaraz po przybyciu atakuje go Gabara. Przerażony chłopiec ucieka do swego przyjaciela Minyi. Minya narzeka, że Godzilla uważa go za mięczaka. Gdy obaj przyjaciele spoglądają na sukcesywne potyczki Godzilli, na ich drodze staje Gabara. Minya jest przerażony, ale Ichirō przekonuje go do walki. Minya zwiększa swoje rozmiary i stawia czoła Gabarze, jednak ponosi sromotną klęskę. Po chwili Godzilla każe Minyi doskonalić swój radioaktywny snop.

Nagle Ichirō zostaje wyrwany ze świata fantazji. Rabusie porwali go sądząc, ze widział ich w starej ruderze. Jeden z nich włamuje się do samochodu Shinpeia. Uprowadzony chłopak przenosi się ponownie w wyimaginowany świat. Zostaje od razu rzucony w wir walki Minyi z Gabarą i pomaga temu pierwszemu. Minyi udaje się zdobywać przewagę nad Gabarą. Wtedy zjawia się Godzilla, ale nie pomaga Minyi i zmusza go, by walczył sam. Z pomocą Ichirō Minya zwycięża i powala Gabarę na ziemię. Godzilla jest dumny z Minyi, Gabara jednak nie daje za wygraną i rzuca się na obojga. Godzilla z łatwością rozprawia się z Gabarą, który ucieka w panice.

Ichirō reaguje strachem widząc jak Godzilla idzie wprost na niego. Okazuje się, że to rabusie go atakują. Zainspirowany walką Minyi udaje się przechytrzyć swych oprawców. Na zewnątrz Shinpei zauważa swoje auto. Zaskoczony, że znajduje się tam skradziona gotówka, dzwoni na policję. Następnego ranka matka Ichirō oznajmia mu, że nie będzie pracować w godzinach nocnych. Wracając ze szkoły, Ichirō i Sachiko napotykają łobuzów. Jednak Ichirō rzuca się na Sankō. Będący pod wrażeniem jego odwagi łobuzy i Sankō godzą się z nim. Po chwili Ichirō płata figla malarzowi billboardu, który wściekły zaczyna gonić jego i resztę dzieci, jednak bez skutku.

Obsada Tomonori Yazaki – Ichirō Miki Hideyo Amamoto – Shinpei Inami Sachio Sakai – rabuś Senbayashi Kazuo Suzuki – rabuś Okuda Machiko Naka – matka Ichirō Kenji Sahara – ojciec Ichirō Hidemi Itō – Sachiko Junichi Itō – Sankō Gabara Tōru Mori – chłopiec z gangu Gabary #1 Toshiya Kurokawa – chłopiec z gangu Gabary #2 Hiroyuki Miyaoka – chłopiec z gangu Gabary #3 Nobuhito Takahashi – chłopiec z gangu Gabary #4 Ikio Sawamura – barman Yoshifumi Tajima – detektyw #1 Chōtarō Tōgin – detektyw #2 Yutaka Sada – kolejarz Yutaka Nakayama – malarz billboardów Haruo Nakajima – Godzilla „Little Man” Machan – Minya Midori Uchiyama – Minya (głos) Yasuhiko Kakuyuki – Gabara

Produkcja Przygotowania W kwietniu 1968 roku, podczas produkcji Zniszczyć wszystkie potwory wytwórnia Tōhō osiągnęło porozumienie z amerykańskim studiem filmów animowanych Filmation w sprawie produkcji serialu animowanego o Godzilli. Miał być wyemitowany w japońskiej i amerykańskiej telewizji w latach 1969-70, a Tōhō otrzymało możliwość połączenia jego odcinków w formie filmu kinowego. Obie firmy mogły również stworzyć filmy fabularne z Godzillą. Finalnie z tych planów nic nie wyszło.

Z kolei Tōhō zaczął dotykać poważny kryzys biznesowy, spowodowany mniejszymi przychodami z kin, co doprowadziło w przyszłości do redukcji i demontażu działu produkcji oraz restrukturyzacji studia. We wrześniu 1969 roku kierownictwo Tōhō podczas finalizowania noworocznej rozpiski filmów, zatwierdzono następny film Godzillą. Wzięto pod uwagę, fakt że wydana w lipcu bieżącego roku wysokobudżetowa Szerokość geograficzna zero okazała się klapą finansową, zaś wydany w 1968 roku Zniszczyć wszystkie potwory okazał się być bardziej dochodowy od Syna Godzilli (1967), zdecydowano się zrezygnować z planów zakończenia serii filmów z Godzillą. Jednak seria miała być w systemie produkcyjnym o niskim budżecie, wynoszącym od jednej trzeciej do jednej czwartej budżetu poprzednich filmów.

Scenariusz W połowie lat 60. XX wieku w Japonii nastąpiło zjawisko tzw. , gdy rodziny z trudem mogły sobie pozwolić na rosnące koszty mieszkaniowe, a więcej kobiet było zmuszanych do podejmowania pracy poza domem. Opieka pozaszkolna była rzadkością, więc dzieci musiały radzić sobie same, dopóki ich matki nie wróciły. Temat ten zainteresował Ishirō Hondę przydzielonego jako reżyser – „Wytwórnia chciała dużo potworów, ale powiedzieli nam, że nie mają pieniędzy... Postanowiliśmy zająć się jednym z ówczesnych problemów społecznych, dziećmi z kluczem na szyi. Ustaliliśmy, że dzieciak lubi potwory, więc udaje i urzeczywistnia to [w swoich snach]”. Z kolei wątek poboczny dwóch rabusiów nawiązywał do głośnej kradzieży bankowej 300 mln jenów z 1968 roku, która wówczas była największym napadem w historii Japonii. Porwanie przez nich Ichira odzwierciedlał też ówczesną falę uprowadzeń dzieci.

Shinichi Sekizawa oddał swój pierwszy szkic scenariusza 17 września 1969 roku pt. . W oryginalnym scenariuszu miały wystąpić Godzilla, Minya, Rodan, Ōdako, Kumonga i nowy potwór Gebara. Rodan miał ścigać Ichirō, zaś Ōdako miał stoczyć walkę z Godzillą. Tomoyuki Tanaka spostrzegł, że mocno polegający na wykorzystaniu fragmentów z poprzednich filmów Gamera kontra Viras (1968) z konkurencyjnej wytwórni Daiei był sukcesem finansowym. Zaproponował stworzyć także historię mogącą opierać na podobnej formule. Autorzy książki Tōhō Tokusatsu Eiga Taizenshū sugerowali, że Shinichi Sekizawa, zwykle unikający polityki w swej twórczości, zaczerpnął imię Gebary od argentyńskiego rewolucjonisty Che Guevary, bądź niemieckiego słowa gewalt (pol. przemoc), które były popularne wśród japońskich studentów. Mimo, że Sekizawa w listy płac widnieje jako jedyny autor scenariusz, amerykański krytyk filmowy i redaktor Richard Pusateri spekuluje, że Honda miał duży udział w jego współtworzeniu, ze względu na tematykę ludzkiego dramatu bliższą zainteresowaniom Hondy niż Sekizawy.

W filmie pierwszy raz pojawia się , będąca stałym elementem filmów o Godzilli i jednym z synonimów japońskiego kina o potworach, różni się od Krainy Potworów z Zniszczyć wszystkie potwory, mimo zbieżnych nazw, chociażby przez fakt, że Kraina Potworów jest czymś w rodzaju kolonii karnej, a na Wyspie Potworów potwory są na wolności. Także Wyspa jest przedstawiona w Rewanżu Godzilli jako obiekt dziecięcej wyobraźni, aczkolwiek w późniejszych filmach została ukazana jako realne miejsce.

Casting Ichirō zagrał aktor dziecięcy Tomonori Yazaki związany z grupą teatralną Himawari. Po Rewanżu Godzilli Yamazaki zagrał jedynie w jednym filmie i paru serialach. Rolę ojca Ichirō otrzymał Kenji Sahara, który w przygotowaniach brał lekcje od prawdziwego kolejarza. Rolę Shinpeia Imamiego otrzymał Hideyo Amamoto, grający dotychczas w produkcjach Tōhō czarne charaktery, przez co narzekał na Ishirō Hondę, że dostał rolę w której nie miał doświadczenia. Guy Mariner Tucker w książce Age of the Gods: A History of the Japanese Fantasy Film był zdania, że niechęć Amamoto powodowana byłą tym, że osobowość Imamiego była zbliżona do osobowości aktora. W filmie zagrali Sachio Sakai, Yutaka Nakayama i Yoshifumi Tajima, grający w wielu filmach kaijū produkcji Tōhō. Rolę Minyi i Godzilli powtórzyli kolejno „Little Man” Machan i Haruo Nakajima. Głosu Minyi użyczyła aktorka Midori Uchiyama. Wcześniejsze zagraniczne źródła podawały, że Gabarę-potwora grał kaskader Hiroshi Sekita. W rzeczywistości grał go Yasuhiko Kakuyuki.

Realizacja Zdjęcia rozpoczęły się 11 października i były kręcone w Kawasaki, które w owym czasie było najbardziej z zanieczyszczonych japońskich miast. Honda zadecydował, że będzie to odpowiednia lokalizacja do pokazania smutnych realiów kagikko.

W związku z obniżonym budżetem i skróconym czasem wykorzystano jedną ekipę filmową do nakręcenia wszystkich scen, zamiast dwóch oddzielających kręcenie efektów specjalnych od standardowego materiału filmowego, jak to zwykle robiono. W tym filmie zaczęto stosować na wielką skalę materiały archiwalne z poprzednich filmów kaijū, celem oszczędności kosztów, co zaważyło na jakości późniejszych filmów z Godzillą. Wykorzystano fragmenty z Ucieczki King Konga (1967), Zniszczyć wszystkie potwory (1968), Syna Godzilli (1967), Ebiry – potwora z głębin (1966) i Kyōmo Ware Ōzora ni Ari (1964). W gotowym filmie Rodana zastąpił Kamacuras, a w miejsce pojedynku Godzilli z Ōdako dano fragment filmu Ebirah – potwór z głębin.

Pierwszym pomysłem na Gebarę było zrobienie z niego turkucia, lecz zdecydowano się na zmutowaną ropuchę. Twórca kostiumów kaijū, Teizō Toshimitsu wykonał szkic Gebary jako potencjalne odniesienie do kostiumu. Szkic ten został doszlifowany przez projektanta artystycznego Hiroshiego Komurę, dopracowując wyraz twarzy i fakturę klatki piersiowej i brzucha. W późniejszym czasie, by uniknąć skojarzeń z amerykańskim filmem Che! (1969) wchodzącym na ekrany japońskich kin jako Gebara!, Tōhō zdecydowało się na zmianę imienia Gebary na Gabara.

Wykorzystano kostium Godzilli z poprzedniego filmu oraz Minyi z Syna Godzilli. Kostium Minyi został ponownie zreperowany ze znaczną modyfikacją głowy, aby umożliwić większy zakres wyrazu twarzy. Została również skonstruowana ręczna marionetka górnej części ciała Minyi do skalowania z kostiumem, aby pomóc w scenach przedstawiających mówiącego Minyę.

Główną wskazówką w modelowaniu kostiumu Gabary było to, żeby wyglądał jak Godzilla bez ogona. Ciało Gabary wykonali bracia Yagi przy asyście Keizō Murase, zaś Toshimitsu wykonał głowę z głowy starego kostiumu Godzilli. Był to ostatni film z Godzillą, przy którym pracował Teizō Toshimistu.

Kamacuras był jedynym potworem, oprócz Godzilli, Minyi i Gabary, który pojawił się w nowo nakręconym materiale. Jeden z rekwizytów Kamacurasa z Syna Godzilli, który nie został spalony podczas kręcenia, został wykorzystany do nowego ujęcia przedstawiającego Kamacurasa przechodzącego nad dziurą, do której wpadł Ichirō.