Preriokur bażanci (Tympanuchus phasianellus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje od Alaski do Zatoki Hudsona i na południe do środkowych Stanów Zjednoczonych. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Wyróżniono siedem podgatunków Tympanuchus phasianellus: T. phasianellus caurus (Friedmann, 1943) – Alaska, północno-zachodnia Kanada. T. phasianellus kennicotti (Suckley, 1861) – centralne Terytoria Północno-Zachodnie (Kanada). T. phasianellus phasianellus (Linnaeus, 1758) – środkowa Kanada. T. phasianellus columbianus (Ord, 1815) – Kolumbia Brytyjska do zachodniego Kolorado. †T. phasianellus hueyi Dickerman & Hubbard, 1994 – Nowy Meksyk. T. phasianellus jamesi (Lincoln, 1917) – północno-środkowa Alberta do północno-środkowych USA. T. phasianellus campestris (Ridgway, 1884) – centralna Kanada do Wisconsin.
Morfologia Wygląd Wyraźny dymorfizm płciowy. Kogut (samiec) ma całe ciało pokryte brązowymi piórami z rysunkiem w jasnokremowe plamki; brzuch jaśniejszy. Ogon zakończony kilkoma czarnymi, poprzecznymi, nieregularnymi pasami. Nogi opierzone, stopy szarobrązowe. Gardło jasnokremowe, brew czerwona. Dziób krótki, mocny, ciemnobrązowy. Samica ma czarno-brązowo-kremowe pióra. Pod okiem brązowa plama. Dziób ciemnobrązowy. Spód, poza piersią, jasny. Wymiary długość ciała: 41–47 cm masa ciała: 596–1031 gramów, w zależności od pory roku i płci (samce są cięższe od samic)
thumb|Odgłos preriokura bażanciego
Ekologia Biotop Bardzo różnorodny, od suchych prerii do terenów bagnistych. Pożywienie Rośliny, owoce i nasiona oraz ziarna zbóż. Latem także owady takie jak: koniki polne, świerszcze, chrząszcze, muszki, mrówki i ćmy. Lęgi Ciekawe toki. Samica składa 5–17 jaj (najczęściej 9–12), które wysiaduje sama przez 21–24 dni.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje preriokura bażanciego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2020 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność populacji na 760 tysięcy dorosłych osobników, a jej długoterminowy trend (5 dekad) oceniła jako stabilny; krótkoterminowy trend liczebności (10 lat) oceniono w 2018 roku jako wzrostowy.
Podgatunek T. phasianellus hueyi z Nowego Meksyku wymarł, ostatnie stwierdzenie miało miejsce w 1952 roku.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kurowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna Kanady Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza