210 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w Kassel na mocy rozkazu z 10 lipca 1942 roku, poza falą mobilizacyjną w IX Okręgu Wojskowym.
Była to jednostka obrony wybrzeża, działała w północnej Norwegii i Laponii. Poddała się Aliantom w maju 1945 r.
Struktura organizacyjna Struktura organizacyjna w 1943 roku: 661., 662., 663., 664. i 665. bataliony forteczne, 837. specjalny pułk artylerii nadbrzeżnej (448., 478., 480. i 773. dywizjon artylerii nadbrzeżnej), 3./67 górski oddział łączności; Struktura organizacyjna w 1945 roku: 859. forteczny pułk piechoty(661., 663., 664. i 665. batalion forteczny), sztab brygady fortecznej Lofoten (646., 650., 662. batalion forteczny), 837. specjalny pułk artylerii nadbrzeżnej (448., 478., 480. i 773. dywizjon artylerii nadbrzeżnej), 210. kompania łączności.
Dowódcy dywizji Generalleutnant Karl Wintergerst 15 VII 1942 – 1 II 1944; Generalleutnant Curt Ebeling 1 II 1944 – 8 V 1945;
Bibliografia
Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Wojsko w Kassel Kategoria:Dywizje sformowane w IX Okręgu Wojskowym (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1945