Aleksander Derszniak z Rokitnicy herbu Korczak (zm. ok. 1689) – starosta radoszyckiW XVI wieku miasto Radoszyce stało się siedzibą starostwa niegrodowego, które stanowić miało z nadania króla dożywotnio nagrodę za usługi publiczne (łac. panis bene merentium)., cześnik sandomierski, starosta małogoski i kasztelan małogoski.
Rodzina Pochodził z rodziny od dawna osiadłej na Rusi Czerwonej i w Małopolsce. Pisali się z Rokitnicy w ziemi przemyskiej i używali herbu Korczak. Był synem Jacka Derszniaka, starosty radoszyckiego i Anny Gorlewskiej. W 1643 Jacek Derszniak otrzymał wspólnie z żoną konsens królewski na odstąpienie starostwa synowi Aleksandrowi.
Kariera 1644 – starosta radoszycki, 1658 – Deputat sądu skarbowego województwa sandomierskiegoZofia Trawicka, Sejmik województwa sandomierskiego w latach 1572–1696, Kielce 1985, s. 141.. 1659 – cześnik sandomierski, 1664 – poślubił starościnę małogoską Teofilę z Raciborska Morsztyn, wdowę po Andrzeju Reju z Nagłowic, 1665 – poseł sejmiku opatowskiego na sejmStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo – doktryna – praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 342. 1668 – zrzekł się starostwa i postąpił na kasztelanię małogoską, 1669 – był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 roku z województwa sandomierskiegoPorządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, s. B.. 1670 – jako kasztelan małogoski podpisał z województwem sandomierskim potwierdzenie praw przez nowo obranego króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, 1673 – wyznaczony przez Sejm do komisji powołanej do oszacowania szkód poczynionych podczas konfederacji w 1672 roku w dobrach w województwie lubelskim i ziemi stężyckiej, 1674 – podpisał z województwem sandomierskim elekcję króla Jana III Sobieskiego, 1676 – na sejmie koronacyjnym podpisał potwierdzenie praw przez króla Jana III Sobieskiego, 1685 – otrzymał konsens królewski na odstąpienie starostwa radoszyckiego synowi Stanisławowi, zmarł ok. 1689 roku.
Pozostawił córkę Katarzynę i syna Stanisława.
Córka Katarzyna w 1679 r. wyszła za mąż za Mikołaja Krasińskiego, późniejszego kasztelana małogoskiego.
Zobacz też szlachta w Polsce kasztelani i starostowie małogoscy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Adam Boniecki: Herbarz polski. T. IV, Warszawa, 1901, s. 262–264. Encyklopedia Orgelbranda. Warszawa, 1861, s. 16. Kasper Niesiecki: Herbarz polski. T. III. Lipsk, 1839, s. 337.
Kategoria:Cześnicy sandomierscy Aleksander Derszniak Kategoria:Elektorzy Jana III Sobieskiego Kategoria:Elektorzy Michała Korybuta Wiśniowieckiego Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo sandomierskie) Kategoria:Kasztelanowie małogoscy Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny 1665 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego Kategoria:Sędziowie skarbowi I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Starostowie małogoscy Kategoria:Starostowie radoszyccy Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej