mały|Grób Pawła Nantka-Namirskiego na cmentarzu Powązkowskim Paweł Leopold Nantka-Namirski (ur. 13 października 1911 w Gierałtowicach, zm. 16 lutego 1993 w Warszawie) – polski chemik i działacz społeczny, starosta powiatowy w Bytomiu (od 1945), poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).
Życiorys W latach 30. studiował chemię i nauki pomocnicze (fizykę, matematykę, mineralogię i botanikę) na Uniwersytetach w Bonn, Monachium i we Wrocławiu. W 1939 obronił pracę doktorską pod kierunkiem prof. Koenigsa „O nowych skondensowanych układach heterocyklicznych”. W czasie studiów działał w Związku Akademików Polaków w Niemczech. W okresie wzrostu terroru wobec mniejszości polskiej na wiosnę 1939 wyjechał do Polski, gdzie ukrywał się również w czasie II wojny światowej. Na początku 1944 wstąpił do PPS. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Górnego Śląska objął obowiązki starosty powiatowego w Bytomiu, a od 1946 wicewojewody śląskiego (ustąpił w 1949). W wyborach w styczniu 1947 uzyskał mandat poselski w okręgu Gliwice. Od 1948 roku należał do PZPR.
W 1949 r. został dyrektorem Zakładów Chemicznych „Busko” w Budowie – kierował pracami poszukiwawczymi minerałów siarkowych. Miał udział w powstaniu w 1950 fabryki kwasu siarkowego w Wizowie. Od 1954 do 1960 r. pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Farmaceutycznego, później był wicedyrektorem ds. naukowych (do 1967). Analogiczną funkcję pełnił w Instytucie Chemii Organicznej PAN w latach 70. Kierował również Zakładem Syntezy i Pracownią Związków Heterocyklicznych Instytutu.
W 1961 r. uzyskał habilitację na Akademii Medycznej w Warszawie za badania poświęcone syntezie azakarbazoli o potencjalnym działaniu biologicznym. W 1966 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1972 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora zwyczajnego. W 1980 r. otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego.
Od 1962 r. zasiadał w Komisji Leków przy Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej. oraz Komisji „Farmakopea Polska IV, V”. Był członkiem Zespołu Koordynacyjnego Rządowego Programu Badawczo-Rozwojowego „Zwalczania Chorob Nowotworowych”. W 1967 znalazł się w Komitecie Redakcyjnym pisma „Materia Medica Polona – The Polish Journal of Medicine and Pharmacy”. Miał na swym koncie 120 publikacji i 70 patentów. Był promotorem 20 prac doktorskich. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 126-4-20).
Odznaczenia Krzyż Komandorskim i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Śląski Krzyż Powstańczy Srebrny i Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju Medal Rodła Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955).
Przypisy
Bibliografia Łukasz Kaczmarek: Prof. dr Paweł Nantka-Namirski 1911-1993. „Przemysł Chemiczny”, nr 5/2002, s. 336–337.
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Członkowie Związku Polaków w Niemczech Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Rodła Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Śląskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) Kategoria:Pracownicy Instytutu Chemii Organicznej PAN Kategoria:Starostowie Polski Ludowej (1944–1950) Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Wicewojewodowie śląscy Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie