right|thumb|200px|Zdjęcie krateru wykonane w czasie misji Apollo 15 thumb|right|Mapa rejonu Mare Imbrium; Autolykos oznaczony jest literą F (w środku po prawej) Autolykos to księżycowy krater uderzeniowy położony w południowo-wschodniej części Mare Imbrium. Na zachód od niego leży ponad dwa razy większy krater Archimedes. Zaraz na północ od Autolykosa leży Aristillus; zewnętrzne wały tych dwóch kraterów częściowo nachodzą na siebie na rozdzielającym je odcinku morza księżycowego.
Pierścień Autolykosa jest dość okrągły, choć nieco nieregularny. Krater ma niewielką ścianę zewnętrznego i nierówne wnętrze bez centralnego szczytu. Wokół rozrzucone są promieniście, na odległość ponad 400 km jasne skały; część z nich prawdopodobnie pokrywa też zalane lawą wnętrze Archimedesa.
Sonda Łuna 2 rozbiła się tuż na zachód-południowy zachód od krateru.
Satelickie kratery Standardowo formacje te na mapach księżycowych oznacza się przez umieszczenie litery po tej stronie centralnego punktu krateru, która jest bliższa Autolykosowi.
Autolykos SzerokośćDługośćŚrednicaA30,9° N2,2° E4 kmK31,2° N5,4° E3 km
Bibliografia Andersson, L. E.; Whitaker, E. A., (1982). NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. Blue, Jennifer (25 lipca 2007). "Gazetteer of Planetary Nomenclature". USGS. Dostęp 5.8.2007. Bussey, B.; Spudis, P. (2004). The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. .
McDowell, Jonathan (15 lipca 2007). "Lunar Nomenclature". Jonathan's Space Report. Dostęp 24.10.2007. Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). "Report on Lunar Nomenclature by The Working Group of Commission 17 of the IAU". Space Science Reviews 12: 136. Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co. .
Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. . Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes (6th revision ed.). Dover. .
Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. .
Kategoria:Kratery księżycowe