Kapitał ludzki – teoria w ekonomii powstała w latach 60. XX wieku„Narodziny teorii kapitału ludzkiego zostały ogłoszone w 1960 roku przez T.W.Schultza, chociaż datę tę mógłby także wyznaczać moment ukazania się w październiku 1962 r. dodatkowego numeru «Journal of Political Economy» zatytułowanego «Investment in Human Being». Zawierał on, obok kilku innych nowatorskich artykułów, wstępne rozdziały monografii G.S. Beckera z 1964 r. «Human Capital».” Za M. Kunasz "Teoria kapitału ludzkiego na tle dorobku myśli ekonomicznej"., która zakładała, że człowiek jest najcenniejszym elementem zasobów przedsiębiorstwa.
Zwyczajowo pod tym pojęciem rozumiane są wszystkie cechy i umiejętności ludzi które sprawiają, że są oni produktywni. Za twórcę pojęcia „kapitał ludzki” uważany jest brytyjski ekonomista Arthur Pigou.
Opis Kapitał ludzki może być zwiększany poprzez inwestycje w edukację, szkolenia i ochronę zdrowia. Ma bardzo duże znaczenie dla wzrostu gospodarczego.
Teoria kapitału ludzkiego została stworzona przez Gary'ego Beckera na podstawie prac m.in. Theodore'a Schultza.
Cechami kapitału ludzkiego są konkurencyjność i wyłączność, co oznacza, że koszt alternatywnego użycia zawsze dotyczy całego kapitału ludzkiego, ponieważ człowiek nie jest w stanie podzielić swojej wiedzy czy umiejętności na kilka równoczesnych zadań, tak jak można to uczynić z kapitałem rzeczowym czy finansowym.
Metody pomiaru wartości kapitału ludzkiego kosztowa (E. Engel, T.W. Schultz) – polega ona na podliczaniu wartości wszystkich wydatków będących inwestycją w człowieka dochodowa (W. Petty, R. Nicholson, J.M. Clark, D. Lorgenson) – polega na podliczeniu aktualnej wartości strumienia dochodów
Zobacz też kapitał siły wytwórcze siła robocza zasoby ludzkie
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ekonomia Kategoria:Zarządzanie zasobami ludzkimi