Lawrence Whistler (ur. 5 grudnia 1951 w Chicago) – amerykański wrestler, komentator wrestlingu oraz pisarz, bardziej znany spod pseudonimu ringowego jako Larry Zbyszko. Ostatni posiadacz mistrzostwa AWA World Heavyweight Championship (1990). Członek galerii sław WWE Hall of Fame, wprowadzony do tej loży przez swojego trenera i późniejszego rywala – Bruno Sammartino w 2015Larry Zbyszko, wwe.com, [dostęp 2021-08-07].10 Best WWE Wrestlers From Chicago – 2. Larry Zbyszko, whatculture.com, [dostęp 2021-08-12]..
Kariera World Wide Wrestling Federation/World Wrestling Federation (1972–1981) Treningi we wrestlingu rozpoczął pod okiem Bruno Sammartino po tym jak porzucił karierę w zapasach uczelnianych (ang. collegiate wrestling) na Penn State University. W zawodowym ringu zadebiutował w 1972Strona wrestlingdata.com pod profilem Larry’ego Zbyszko podaje datę jego debiutu w zawodowym ringu na dzień 1 września 1972 (link: https://www.wrestlingdata.com/index.php?befehl=bios&wrestler=533). Strona cagematch.net wskazuje natomiast, że Zbyszko walczył już zawodowo w 1971 (linki: https://www.cagematch.net/?id=2&nr=373&page=4&year=1971&promotion=1 i https://www.cagematch.net/?id=2&nr=373&page=20)., a od 1973 występował jako Larry Zbyszko, nadając sobie ten pseudonim ringowy na cześć polskiego zapaśnika z okresu międzywojennego Stanisława „Zbyszko” CyganiewiczaWWE Hall of Fame profile: Larry Zbyszko, lastwordonsports.com, [dostęp 2021-08-12].. W World Wide Wrestling Federation (WWWF) walczył w Pittsburghu i Vancouver spędzając tam trzy lata po czym w 1975 przeniósł się do Kalifornii. W 1976 walczył w Latin America Wrestling Alliance – promocji mającej siedzibę w Gwatemali. Jeszcze w tym samym roku powrócił do WWWF i utworzył tag team z Tonym Gareą – drużyna ta sięgnęła po mistrzostwo World Tag Team Championship w listopadzie 1978 i utrzymywała je do marca 1979Larry Zbyszko & Tony Garea, cagematch.net, [dostęp 2021-08-12].. Następnie rywalizował z takimi wrestlerami jak: Bugsy McGraw, Abdullah the Butcher i Superstar Billy Graham.
Pod koniec lat 70. rozpoczął rywalizację ze swoim mentorem Bruno Sammartino wyzywając go na pojedynek, gdyż jak sądził tylko w taki sposób mógł wyjść z cienia swojego trenera (w kayfabe). Sammartino ostatecznie zgodził się na walkę po tym jak Zbyszko zagroził przejściem na emeryturę jeżeli nie zostanie przyznany mu mecz. Trener i uczeń zmierzyli się ze sobą w Allentown w dniu 22 stycznia 1980 roku. Początkowo w walce dominował Sammartino jednak po tym, jak ten wyrzucił Larry’ego z ringu, zirytowany Zbyszko chwycił drewniane krzesło i uderzył Sammartino, zostawiając go w kałuży krwi na środku kwadratowego pierścieniaWrestling’s Greatest Feuds: Bruno Sammartino vs. Larry Zbyszko by Hank McAllen, tjrwrestling.net, [dostęp 2021-08-12].. Po tym jak odwrócił się od swojego byłego trenera i mentora, Zbyszko otrzymał propozycję menedżerowania go przez stajnię menedżerów w WWWF – Unholy Trio (Fred Blassie, The Grand Wizard i „Captain” Lou Albano) jednak zdecydował się występować bez żadnego menedżera. W 1980 Zbyszko nadal prowadził feud z Sammartino przyjmując dla siebie przydomek The New Living Legend (pol. Nowa żywa legenda), który był odniesieniem do Sammartino nazywanego przydomkiem The Living Legend (pl. Żywa legenda). W sierpniu 1980 Sammartino pokonał Larry’ego Zbyszko w steel cage matchu, kończąc rywalizację. Vince McMahon nazwał rywalizację Zbyszko z Sammartino „bez wątpienia najbardziej zajadłym feudem wszech czasów we wrestlingu”Sammartino and Zbyszko: The Heel Turn Nobody Saw Coming, prowrestlingstories.com, [dostęp 2021-08-12]..
Federacje niezależne (1981–1990) W 1981 opuścił WWWF, a następnie trafił do Georgia Championship Wrestling będącej promocją podległą National Wrestling Alliance (NWA). Tam też prowadził rywalizację z Timem Woodsem i Paulem Orndorffem o mistrzostwo NWA National Heavyweight Championship. W dniu 20 marca 1983 Killer Tim Brooks pokonał Orndorffa o NWA National Heavyweight Championship po czym Zbyszko zaoferował Brooksowi 25 tys. dolarów za sprzedaż tytułu na co Brooks przystał sprzedając mistrzostwo (w kayfabe)“Killer” Tim Brooks passes away following his battle with cancer, postwrestling.com, [dostęp 2021-08-12].. Zbyszko utrzymywał tytuł do 30 kwietnia 1983 kiedy to prezes NWA, Bob Geigel odebrał mu mistrzostwo powołując się na sposób w jaki Zbyszko zdobył pas. Następnie NWA zwakowała mistrzostwo i utworzyła turniej o jego zdobycie. 6 maja 1983 Zbyszko pokonał w finale turnieju luchadora Mr. Wrestling II i ponownie sięgnął po tytuł. Utrzymywał go (z przerwami) do 25 września 1983 kiedy ostatecznie stracił pas na rzecz Bretta Wayne’aMatches – Larry Zbyszko, cagematch.net, [dostęp 2021-08-12]..
W marcu 1984 dołączył do American Wrestling Association (AWA) i tam został nagrodzony w styczniu 1985 nowym mistrzostwem AWA America’s Championship. Następnie prowadził kilkumiesięczny feud ze Sgt. Slaughterem zakończony 21 czerwca 1985 wygraną Slaughtera. Kolejno w 1986 prowadził rywalizację z Nickiem Bockwinkelem i jego sojusznikami Rayem Stevensem i pięściarzem Scottem LeDoux. Na początku maja 1987 Zbyszko pomógł Curtowi Hennigowi w pokonaniu Nicka Bockwinkela o AWA World Heavyweight Championship, atakując rolką dziesięciocentówek Bockwinkela i nokautując go„The Living Legend” Larry Zbyszko, pghprowrestling.tripod.com, [dostęp 2021-08-12].. Zbyszko został zawieszony „dożywotnio” przez AWA w wyniku ataku na Bockwinkela podczas rewanżu Bockwinkela z Hennigiem w lipcu 1987.
W listopadzie 1987 dołączył do Jim Crockett Promotions (JCP) gdzie jego menedżerką została Baby Doll. Tam też rozpoczął rywalizację z Barrym Windhamem, która zakończyła się pokonaniem w styczniu 1988 Windhama i zdobyciem tytułu NWA Western States Heritage Championship. Następnie jego nowym menedżerem został Gary Hart, który ustawił go do tag teamu z Alem Perezem jednak bez sukcesówLarry Zbyszko, wrestlingdata.com, [dostęp 2021-08-12].. W styczniu 1989 ponownie powrócił do AWA.
Po powrocie do AWA wziął udział w 18-osobowym battle royal matchu o zwakowane mistrzostwo AWA World Heavyweight Championship. Początkowo Zbyszko starał się unikać konfrontacji z innymi zawodnikami do czasu gdy w ringu zostało już tylko dwóch wrestlerów – on oraz Tom Zenk. Zbyszko stoczył wtedy zaciętą walkę z Tomem Zenkiem zakończoną wyrzuceniem Zenka przez górną linę i zdobyciem zwakowanego mistrzostwaLarry Zbyszko Wins the AWA World Title ... In A Battle Royal!, tomzenk.net, [dostęp 2021-08-12].. W lutym 1990 stracił tytuł na rzecz Mr. Saito, jednak odzyskał go na początku kwietnia 1990. W grudniu 1990 AWA zawakowała tytuł po tym jak Zbyszko odszedł z promocji. Kilka miesięcy później AWA została rozwiązana, a Zbyszko stał się ostatnim posiadaczem mistrzostwa AWA World Heavyweight ChampionshipAMERICAN WRESTLING ASSOCIATION WORLD HEAVYWEIGHT TITLE, wrestling-titles.com, [dostęp 2021-08-12]..
World Championship Wrestling (1990–2000) W grudniu 1990 powrócił do NWA. Latem 1991 został tag team partnerem Arna Andersona, tworząc drużynę The Enforcers. We wrześniu 1991 The Enforcers wzięli udział w walce finałowej turnieju o tytuł WCW World Tag Team Championship przeciwko teamowi Rick Steiner i Bill Kazmeier. Podczas pokazu podnoszenia ciężarów Enforcers zaatakowali Kazmeiera ciężarkiem doprowadzając go do kontuzji żebra przez co Steiner i Kazmeier osłabieni w walce przegrali starcie o ww. tytuł tag teamów na rzecz The EnforcersON THIS DAY IN PRO WRESTLING HISTORY: GAGNE VS. CRUSHER LOSER LEAVES TOWN, VON ERICHS VS. FREEBIRDS, YOUNG BUCKS VS. MACHINE GUNS, f4wonline.com, [dostęp 2021-08-12].. W listopadzie 1991 stracili tytuły na rzecz Dustina Rhodesa i Ricky’ego Steamboata. Wtedy też nadał sobie przydomek Cruncher po tym jak doprowadził do poważnej kontuzji Barry’ego Windhama rozbijając rękę Windhama między drzwiami samochoduTOP FIFTEEN STABLES IN WRESTLING: NUMBER FOURTEEN, krod.com, [dostęp 2021-08-12]..
W grudniu 1991 The Enforcers dołączyli stajni heelów Dangerous Alliance prowadzonej przez Paula E. Dangerously, w skład której wchodzili już Rick Rude, „Stunning” Steve Austin, Bobby Eaton i MadusaDangerous Alliance, cagematch.net, [dostęp 2021-08-12].. Stajnia ta prowadziła rywalizację z Rickym Steamboatem, Dustinem Rhodesem, Barrym Windhamem, Nikitą Koloffem, Stingiem i WCW World Heavyweight Championem Ronem Simmonsem. W maju 1992 został wyrzucony ze stajni Dangerous Alliance po tym jak przypadkowo na gali WrestleWar (1992) uderzył Eatona w rękę, stając się po raz pierwszy od 1980 roku face’em. Następnie rozpoczął pracę jako komentator w WCW. W marcu 1994 stał się gospodarzem programu WCW Pro obok Dusty’ego Rhodesa i Gordona SolieCommentary Career – Larry Zbyszko, cagematch.net, [dostęp 2021-08-12].. Na początku maja 1994 pokonał Lorda Stevena Regala o tytuł WCW World Television Championship. Mistrzostwo telewizyjnie stracił w czerwcu 1994 na rzecz RegalaNWA/WCW World Television Title, wrestling-titles.com, [dostęp 2021-08-12]..
W 1996 został wcielony do zespołu zajmującego się transmisją odcinków programu WCW Monday NitroCommentary Career – Larry Zbyszko, cagematch.net, [dostęp 2021-08-12].. W 1997 od czasu do czasu pojawiał się jako sędzia w ringu, prowadząc walki Scotta Halla i reszty stajni nWo. Następnie wrócił do ringu w walce z Erikiem Bischoffem o kontrolę nad programem WCW Monday Nitro z Bretem Hartem jako specjalnym sędzią. Hart zapewnił, że nWo nie będzie ingerowało w walkę i dzięki temu Zbyszko wygrał starcie odzyskując kontrolę nad programem Nitro dla federacji WCW. Kontynuował feud z Hallem i jego lokajem Louie Spicollim, którego kulminacją był mecz pomiędzy Zbyszkiem i Hallem na gali Souled Out (1998) w dniu 24 stycznia 1998. Zbyszko wygrał walkę przez dyskwalifikację po tym, jak Dusty Rhodes zdradził go dołączając do nWo411 Video Review: Souled Out 1998, 411mania.com, [dostęp 2021-08-12]..
Następnie ponownie powrócił do stołu komentatorskiego analizując walki w programie WCW Thunder. Na początku grudnia 1999 zmierzył się na WCW Monday Nitro z Curtem Hennigiem w walce, po której miał przejść na emeryturę, przegrywając starcieMatches – Larry Zbyszko, cagematch.net, [dostęp 2021-08-12].. Wrócił w styczniu 2000 roku jako członek stajni Old Age Outlaws (będącej nawiązaniem do tag teamu The New Age Outlaws w WWF) z Terrym Funkiem, Arnem Andersonem i Paulem Orndorffem, by prowadzić rywalizację z odrodzoną stajnią nWoThe 15 Most Pathetic Attempts At Ripping Off WWE – 12. Original Outlaws Get Way Too Old For The Name, thesportster.com, [dostęp 2021-08-12]., a następnie wrócił do komentowania w lutym, dopóki nie został zwolniony z kontraktu w promocji WCW pod koniec 2000 roku.
Drugi powrót do federacji niezależnych i Total Nonstop Action Wrestling (2001–2006) Po opuszczeniu World Championship Wrestling Zbyszko miał zastąpić Jerry’ego Lawlera jako komentator na tygodniowej gali WWF – Monday Night Raw na początku 2001 roku, po tym jak ten odszedł z WWF. Zbyszko udzielił wywiadu dla Live Audio Wrestling twierdząc, że chciał otrzymać tę pracę. Plotki te nigdy się nie spełniły, ponieważ Paul Heyman został komentatorem na Monday Night Raw do czasu powrotu Jerry’ego Lawlera jeszcze w 2001. W tym samym roku (2001) pojawił się w ringu walcząc dla Turnbuckle Championship Wrestling.