thumb|Samolot RWD-8 Pluton łącznikowy nr 7 – pododdział lotnictwa łącznikowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Opis plutonu mały|Dokument, w którym dowódca lotnictwa armii płk. pil. Bolesław Feliks Stachoń wyznaczył na stanowisko dowódcy eskadry kombinowanej por. obs. Jana Eichstaedt Pluton nie występował w organizacji pokojowej Lotnictwa. Został sformowany, w czasie mobilizacji alarmowej, przez 4 pułk lotniczy. W kampanii wrześniowej 1939 pluton walczył w składzie lotnictwa Armii „Pomorze”. Od 1 września 1939, wykonywał loty łącznikowe. 2 września samolot dowódcy plutonu został zestrzelony przez własne oddziały, lecz pilot przeżył. Od 3 września pluton stacjonował w okolicach Torunia. W dniu 3 września 1939 r., decyzją dowódcy lotnictwa armii, płk. pil. Bolesława Feliksa Stachonia, por. obs. Jan Eichstaedt został wyznaczony na stanowisko dowódcy eskadry kombinowanej, w skład której wchodziły: • 1/46 pluton towarzyszący
• 1/43 pluton towarzyszący
• Pluton Łącznikowy nr 7
• Pluton Łącznikowy nr 8
4 września pluton nr 7 utworzył wraz z plutonem nr 8 eskadrę łącznikową dowodzoną przez por. obs. Jana Eichstaedt.
Był używany do celów łącznikowych do czasu utraty pozostałych samolotów. Charakterystyka dowódca: ppor. rez. pil. Henryk Lewandowski piloci: kpr. pil.obs. Władysław Lewandowski, kpr. pil. obs. Derengowski miejsce stacjonowania: Piszcz k. Tucholi wyposażenie: 3 samoloty łącznikowe RWD-8, nieuzbrojone
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Plutony łącznikowe II Rzeczypospolitej Kategoria:Lotnictwo Armii „Pomorze”