thumb|Grób adwokata Jerzego Nasierowskiego na Cmentarzu Powązkowskim Jerzy Nasierowski, ps. Tur, JaszczurJózef Marcinkowski, Alina Fitowa, Ruch ludowy w Małopolsce i na Śląsku 1939–1945: ludzie, myśl programowa, prasa konspiracyjna, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1987, s. 40 (ur. 17 listopada 1908 w Warszawie, zm. 1953) – polski sędzia, adwokat i urzędnik państwowy, działacz Polskiego Państwa Podziemnego, w latach 1945–1947 poseł do Krajowej Rady Narodowej i wiceprzewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Ofiara systemu stalinowskiego.

Życiorys Ukończył szkołę średnią w Piotrkowie (1927) oraz Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1933). Po ukończeniu aplikacji i asesury w stolicy przeniósł się w 1938 do Łodzi, gdzie został sędzią Sądu Grodzkiego. W 1939 znalazł się w okupowanym Krakowie. Był tam zatrudniony w miejskich zakładach elektrycznych, a od 1941 do 1945 prowadził prywatną kancelarię adwokacką. W strukturach polskiego państwa podziemnego sprawował funkcję kierownika Wydziału Likwidacji Skutków Wojny Okręgowej Delegatury Rządu na Kraj w KrakowieGrzegorz Ostasz, Krakowska Okręgowa Delegatura, Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej, Rzeszów 1996, s. 74, 150, a także przewodniczącego Cywilnego Sądu Specjalnego w KrakowieKrakowska Okręgowa..., s. 165. Na wiosnę 1945 mianowany radcą w Urzędzie Wojewódzkim, a później wicedyrektorem Okręgowego Urzędu Tymczasowego Zarządu Państwowego.

W czasie okupacji działał w Stronnictwie Pracy, a w 1945 został członkiem Stronnictwa Demokratycznego. Zasiadał w Prezydium Wojewódzkiego Komitetu oraz w Radzie Naczelnej. Od 1945 do 1947 z nominacji Stronnictwa pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Krakowie. W 1946 przeniósł się do Katowic, gdzie został mianowany dyrektorem okręgowego urzędu likwidacyjnego. W 1948 podjął pracę w Ministerstwie Finansów w Warszawie. Od 1949 pełnił obowiązki przewodniczącego Rady Administrcyjno-Samorządowej CK SD.

W latach 1945–1947 sprawował mandat posła do Krajowej Rady Narodowej. Nie wszedł w skład Sejmu Ustawodawczego RP. Szantażowany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego popełnił samobójstwo. Pozostawił po sobie żonę i dwoje dzieciStanowisko w sprawie systemu komunistycznego, "Kurier Polski", nr 123 z 2 lipca 1990, s. 5. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 104-5-25).

Przypisy

Bibliografia Jerzy Nasierowski, w: Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944-1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 97 W czterdziestą rocznicę powstania Krajowej Rady Narodowej: materiały i dokumenty, Kancelaria Sejmu, Warszawa 1984, s. ?

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie konspiracyjnego Stronnictwa Pracy Kategoria:Członkowie Prezydiów Wojewódzkich Rad Narodowych Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Ludzie związani z sądownictwem Polskiego Państwa Podziemnego Kategoria:Politycy Stronnictwa Demokratycznego Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Sędziowie sądów grodzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Posłowie do Krajowej Rady Narodowej Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urzędnicy ministerstw Polski Ludowej