Ropucha Blomberga (Rhaebo blombergi) – gatunek płaza bezogonowego z rodziny ropuchowatych (Bufonidae), której jest największym przedstawicielem; osiąga nawet 25 cm długości i waży przeciętnie 1 kg; aktywna jest o zmierzchu i nocą; dzień przesypia zakopana w mule. Gatunek został odkryty w 1950 roku przez szwedzkiego podróżnika Rolfa Blomberga, a opisali go rok później George Sprague Myers i John W. Funkhouser.
Opis Górna część ciała ma barwę czerwonobrązową; boki ciemnobrązową, a niekiedy czarną; brzuch ma biały, często z ciemniejszymi plamami; samiec jest mniejszy od samicy.
Występowanie Ropucha ta zamieszkuje północny zachód Ameryki Południowej, a dokładniej lasy deszczowe w południowo-zachodniej Kolumbii i północno-zachodnim Ekwadorze, po zachodniej stronie Andów. Występuje w przedziale wysokości 200–1050 m n.p.m.
Zachowania godowe i rozmnażanie Podczas pory godowej na pierwszym palcu przednich kończyn u samca pojawiają się ciemnobrązowe modzele; samce nawołują również samice charakterystycznymi odgłosami przypominającymi „kwaczenie”. Składany do wody skrzek ma postać bardzo długiego sznura, który może liczyć nawet 15 000 jaj.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN ropucha Blomberga od 2023 roku klasyfikowana jest jako gatunek krytycznie zagrożony (CR, ); wcześniej, od 2004 roku uznawano ją za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność tego płaza gwałtownie spada.
Przypisy
Bibliografia
Internetowa Encyklopedia „Wiem”
Kategoria:Ropuchowate Kategoria:Płazy Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1951 roku Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Fauna Ekwadoru