Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki (WSOWZ) – uczelnia wojskowa Sił Zbrojnych PRL i III RP.

Historia thumb|Kadra WSOWZmech we Wrocławiu, 1967 Rada Ministrów, rozporządzeniem z 23 marca 1967 roku, postanowiła podnieść do rangi szkół wyższych dwanaście dotychczasowych szkół oficerskich. Zarządzeniem MON z 20 maja 1967 roku, na bazie Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych, utworzono Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki.

Centralne uroczystości inaugurujące naukę w dziewięciu nowo powstałych wyższych szkołach oficerskich odbyły się 29 listopada we wrocławskiej Hali Ludowej. Ich gospodarzami byli komendanci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki i Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych im. Jakuba Jasińskiego.

WSOWZ była największą szkołą oficerską w Wojsku Polskim. Przez blisko 30 lat kształciła kadry oficerskie dla podstawowego rodzaju wojsk lądowych jakim były wojska zmechanizowane. Oprócz tego przygotowywano tam oficerów dla potrzeb jednostek rozpoznawczych i powietrznodesantowych oraz dla wojsk ochrony pogranicza. Jej absolwenci zajmowali kluczowe stanowiska w strukturze Sił Zbrojnych PRL i III RP, co spowodowało, że szkoła używała nieoficjalnego miana „szkoły generałów”.

W 1994 uczelnia połączona została z Wyższą Szkołą Oficerską Inżynierii Wojskowej i otrzymała nazwę – Wyższa Szkoła Oficerska im. Tadeusza Kościuszki.

Rodowód szkoły Dywizyjna Szkoła Podchorążych przy 1 Dywizji Piechoty Szkoła Oficerska 1 Korpusu Polskiego w ZSRR Centralna Szkoła Podchorążych Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR Oficerska Szkoła Piechoty Oficerska Szkoła Piechoty i Kawalerii nr 1 Oficerska Szkoła Piechoty nr 1 Oficerska Szkoła Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki

Struktura organizacyjna (1987) mały|upright|Odznaka absolwenta WSOWZ komendant i zastępcy: ds. dydaktycznych, ds. naukowych, ds. liniowych, ds. technicznych, ds. politycznych, kwatermistrz oddział kształcenia wydział naukowo-badawczy wydział ogólny wydział polityczny wydział techniczny sekcja personalna sekcja finansowa jednostki dydaktyczne katedra przedmiotów ogólnokształcących katedra przedmiotów społeczno-politycznych katedra taktyki ogólnej i rodzajów wojsk zakład szkolenia ogniowego zakład szkolenia technicznego zakład dydaktyki zakład szkolenia spadochronowego zakład wychowania fizycznego biblioteka naukowa cztery bataliony podchorążych batalion zabezpieczenia szkolenia – kompania czołgówPrzykładowy numer na wieży czołgu: 9225., kompania transporterów opancerzonych, kompania obsługi kompania remontowa kompania zaopatrzenia klub podchorążego biblioteka oświatowa

Warunki przyjęcia na studia O przyjęcie do uczelni mogli ubiegać się kandydaci spośród młodzieży cywilnej i żołnierzy służby zasadniczej. Powinni oni posiadać: obywatelstwo polskie stan wolny wiek od 17 do 23 lat kategoria zdrowia „A” i zdolność do zawodowej służby wojskowejStwierdzona orzeczeniem właściwej wojskowej komisji lekarskiej i dopiskiem „Zdolny do służby w wojskach powietrznodesantowych. odpowiednie wartości moralno-polityczne świadectwo ukończenia szkoły średniej uprawniającej do studiów w szkołach wyższych Kandydaci wypełniali specjalne formularze podań-ankiet, które można było otrzymać w powiatowych sztabach wojskowychPóźniej w wojskowych komendach uzupełnień. lub w sztabach jednostek wojskowych. Do podania-ankiety dołączano: wyciąg z aktu urodzenia świadectwo dojrzałości lub równorzędne świadectwo ukończenia szkoły średniej uprawniającej do studiów w szkołach wyższych opinie organizacji politycznej lub społecznej dwie fotografie o wymiarach 3,5x4,5 cm zobowiązanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej po ukończeniu szkoły Egzamin wstępny obejmował: wiadomości o Polsce i świecie współczesnymUstny. matematykęPisemny i ustny. fizykęPisemny. język obcyDo wyboru: rosyjski, niemiecki, francuski lub angielski. próbę sprawności fizycznej badania psychologiczne

Profile i programy kształcenia WSOWZ kształciła na poziomie wyższej uczelni zawodowej dowódców dla potrzeb wojsk zmechanizowanych, wojsk obrony wewnętrznej, wojsk powietrznodesantowych oraz ochrony pogranicza. Podchorążowie kończyli kurs samochodowy i uzyskiwali prawo jazdy kategorii „B”. Jej absolwenci byli kierowani na stanowiska: dowódców plutonów piechoty; dowódców plutonów rozpoznawczych w wojskach zmechanizowanych i pancernych; zastępców dowódców strażnic WOP; komendantów granicznych punktów kontroli.

We współpracy z Akademią Wychowania Fizycznego we Wrocławiu kształcono instruktorów wychowania fizycznego, a we współpracy z Uniwersytetem Wrocławskim oficerów pionu polityczno-wychowawczego.

Działy szkoleniaTaki podział obowiązywał na kierunku dowódczym i WOP do 1978. Na kierunku politycznym i WF proporcje czasowe były odpowiednio zmodyfikowane na korzyść działu społeczno politycznego czy też szkolenia WF. Dział społeczno-polityczny (12,5% udziału w szkoleniu). Przedmioty: podstawy filozofii marksistowskiej i teorii rozwoju społecznego, ekonomia polityczna i ekonomika wojenna, podstawy nauk politycznych, historia wojskowości, pedagogika wojskowa, praca partyjno-polityczna i kulturalno-oświatowa w wojsku, psychologia wojskowa, socjologia wojska, geografia wojenna krajów Europy Zachodniej Dział ogólnokształcący (14,1% udziału w szkoleniu). Przedmioty: matematyka, fizyka, chemia, język rosyjski Dział techniczny (19,0% udziału w szkoleniu). Przedmioty: budowa i eksploatacja sprzętu technicznego, prowadzenie pojazdów mechanicznych i wozów bojowych, mechanika techniczna, elektrotechnika i elektronika, rysunek techniczny Dział ogólnowojskowy (7,4% udziału w szkoleniu). Przedmioty: regulaminy i przepisy wojskowe, musztra, teoria i praktyka WF, szkolenie gospodarcze, szkolenie medyczno-sanitarne Dział specjalistyczno-wojskowy (47,0% udziału w szkoleniu). Przedmioty: taktyka ogólna i rodzajów wojsk (broń rakietowa i artyleria, łączność, inżynieria wojskowa, obrona przed bronią masowego rażenia, topografia wojskowa), wybrane zagadnienia mechanizacji i automatyzacji dowodzenia, teoria organizacji i zarządzania, teoria i praktyka strzelań, szkolenie spadochronowe

Ponadto w specjalności WOP: szkolenie graniczne, szkolenie kontrwywiadowcze i śledcze

Studia trwały cztery lata. Okres ten był podzielony na osiem semestrów, a każdy semestr kończy się sesją egzaminacyjną. Rok szkolny trwał od 1 października do 30 września. Podchorążemu przysługiwało w każdym roku nauki łącznie 35 dni urlopu10 dni ferii zimowych, 5 dni ferii wiosennych i 20 dni urlopu po zakończeniu I, II i III roku studiów (wrzesień).. Po promocji absolwenci otrzymywali 30-dniowy urlop wypoczynkowy. Przez cały okres pobytu w szkole podchorążemu przysługiwało bezpłatne wyżywienie, umundurowanie, zakwaterowanie, pomoc lekarska i niezbędne pomoce szkolne. Podchorążowie otrzymywali uposażenie zasadnicze, którego wysokość wzrastała zależnie od roku nauki, oraz równoważnik za papierosy, a w okresie urlopów – także równoważnik za wyżywienie.

Absolwenci byli mianowani na pierwszy stopień oficerski podporucznika oraz otrzymywali dyplom ukończenia wyższych studiów zawodowych i odpowiedni tytuł zawodowy.

Komendanci szkoły gen. bryg. Zdzisław Kwiatkowski – 1 IV 1967 – 30 IX 1970 gen. bryg. Kazimierz Stec – do 9 IX 1974 gen. bryg. Stefan Zieliński – do 28 V 1976 płk dr Wiesław Stępniewski – do 22 V 1978 gen. bryg. Leszek Kozłowski – do 29 VII 1983 gen. bryg. Marian Zdrzałka – 26 XI 1983 – 1987 gen. bryg. Janusz Ornatowski – 1987-1991 gen. bryg. Ryszard Lackner – 1991 – 2002

Odznaczenia nadane szkole 8 IV 1968 – Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej nadana przez Zarząd Główny TPPR 15 IV 1970 – Srebrna Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża nadana przez Zarząd Główny PCK 8 X 1973 – Medal Pamiątkowy „Za zasługi w ochronie granic PRL” nadany przez Dowództwa WOP 10 XI 1973 – Medal Pamiątkowy „Za osiągnięcia w służbie. wojskowej” nadany przez Ministerstwo Obrany Narodowej. 20 XI 1973 – Medal Pamiątkowy „200 rocznica Komisji Edukacji Narodowej” nadany przez Ministerstwo Oświaty i Wychowania. 16 XII 1974 – Krzyż za Zasługi dla Związku Harcerstwa Polskiego nadany przez Kwaterę Główną ZHP. 9 V 1975 – Order Sztandaru Pracy II klasy nadany przez Radę Państwa PRL 10 X 1975 – Odznaka „Za zasługi dla Śląskiego Okręgu Wojskowego” nadana przez Dowództwo ŚOW. 4 IX 1978 – Złota Odznaka „Za zasługi w ochronie granic PRL” nadana przez Dowództwo WOP 28 VIII 1983 – Order Sztandaru Pracy I klasy nadany przez Radę Państwa PRL

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

R. Kałużny; Wyższe szkoły oficerskie w Polsce w latach 1967–1997, Wydawnictwo Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2005, ISN 83-89712-93-8.

Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego imienia Tadeusza Kościuszki Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego odznaczone Orderem Sztandaru Pracy Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie we Wrocławiu Kategoria:Uczelnie odznaczone Orderem Sztandaru Pracy Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Złotą Odznaką Honorową Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Szkolnictwo Wojsk Ochrony Pogranicza Kategoria:Nieistniejące uczelnie wojskowe III Rzeczypospolitej Kategoria:Wojska zmechanizowane ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Wojsko Polskie III Rzeczypospolitej we Wrocławiu Kategoria:Uczelnie we Wrocławiu Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1967 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1994