Szeregowy (szer.) – najniższy stopień wojskowy w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Wyższym stopniem jest starszy szeregowy.
Stopień szeregowego bez szczególnego nadania otrzymują poborowi powołani po raz pierwszy do czynnej służby wojskowej z dniem stawienia się do służby, ochotnicy oraz osoby przeniesione do rezerwy bez odbycia służby wojskowej (do 31 grudnia 2009) ze zm. – z dniem przeniesienia do rezerwy.
Historia Stopień szeregowego zamiast szeregowca został wprowadzony rozkazem nr 18/MON Ministra Obrony Narodowej z 8 grudnia 1976Dz.Rozk. MON 1977, 26 marca, nr 3, poz. 16, s. 31. wprowadzającym z dniem 15 października 1977 do użytku w Siłach Zbrojnych PRL Regulamin służby wewnętrznej Sił Zbrojnych PRL, sygn. Szt.Gen. 791/76. W regulaminie tym w wykazach stopni wojskowych podano nazwę najniższego stopnia wojskowego – szeregowyRegulamin służby wewnętrznej Sił Zbrojnych PRL, sygn. Szt.Gen. 791/76, Warszawa 1977, pkt 21, s. 20 i zał. 1, s. 165.. Zmiana ta została uwzględniona również w ustawie o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przy najbliższej nowelizacji 28 czerwca 1979..
Odpowiedniki Historyczne W Wojsku Polskim II RP, a także w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie odpowiednikami szeregowca były stopnie: strzelca w formacjach strzelców podhalańskich oraz strzelców konnychUstawa z 18 lipca 1924 o podstawowych obowiązkach i prawach szeregowych Wojska Polskiego (), s. 1040., a od 1932 także w formacjach piechoty i broni pancernychUstawa z 28 stycznia 1932 o zmianach i uzupełnieniach niektórych postanowień ustawy z 18 lipca 1924 o podstawowych obowiązkach i prawach szeregowych Wojska Polskiego (), s. 395.; ułana w formacjach ułanów, s. 1040. szwoleżera w formacjach szwoleżerów, stosowany od momentu ich utworzenia w 1919; kanoniera w artylerii, od 1933 – także w służbie uzbrojeniaRozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych z 17 marca 1933 w sprawie wykonania rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 7 października 1932 o służbie wojskowej podoficerów i szeregowców (), s. 388., do 5 lipca 1994Decyzją nr 62/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 lipca 1994 r. został wprowadzono do użytku w Siłach Zbrojnych RP Regulamin ogólny Sił Zbrojnych RP, sygn. Szt.Gen. 1426/94, w którym nie zamieszczono wykazu stopni wojskowych; obowiązywały tylko te stopnie wojskowe, które znajdowały się w ustawie z 21 listopada 1967 o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, art. 74 .; sapera w wojskach saperskich, stosowany od momentu utworzenia formacji saperskich w 1919; legionisty w pułkach piechoty Legionów – od 1933, s. 388..
Obecne W Marynarce Wojennej równorzędnym stopniem jest stopień marynarza.
Odpowiednikiem stopnia szeregowego w Policji jest posterunkowy, w Państwowej Straży Pożarnej – strażak, w Straży Marszałkowskiej oraz Służbie Celno-Skarbowej – aplikant.
Przypisy
Bibliografia Dziennik Ustaw z 1979, 2004.
Kategoria:Polskie stopnie i rangi wojskowe