Etiuda cis-moll op. 10 nr 4 – etiuda na fortepian skomponowana przez Fryderyka Chopina w latach 1829–1832. Wydana została drukiem z pozostałymi Etiudami op. 10 w 1833 roku.
Rękopis utworu opatrzony jest datą 25 sierpnia 1832 r. (podobnie jak etiuda E-dur nr 3). Etiuda w tempie , z codą graną . Charakteryzuje się melodyką figuracyjną („ornamentalne opisywanie melodii” wg Chomińskiego). Ludwik Bronarski słyszał w utworze skalę frygijską (podobnie jak w innych utworach Chopina w tonacji cis-moll). Chopin miał grać ten utwór attacca, bez przerwy po poprzedzającej etiudzie E-dur.
Transkrypcje Etiuda cis-moll ukazała się w transkrypcjach na flet (, 2005), flet i fortepian (, 1895) oraz klarnet (Henri Sarlit, 1932).
Béla Fleck nagrał opracowanie na banjo wydane na albumie Perpetual Motion (2001). Wersję na wiolonczelę i fortepian nagrali Tristan Cornut i (wyd. 2016–2017).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Etiuda cis-moll op. 10 nr 4 na stronie Chopin.nifc.pl
Kategoria:Etiudy op. 10 Fryderyka Chopina