HRT Formula One Team lub HRT F1 Team – hiszpański zespół wyścigowy założony w 1998 roku przez byłego kierowcę wyścigowego Adriána Camposa, w 2010 roku przejęty przez hiszpańskiego biznesmena José Ramóna Carabante. Obecnie w posiadaniu zespołu jest hiszpańska spółka inwestycyjna – Thesan Capital, która nabyła pakiet kontrolny akcji w zespole, w lipcu 2011 roku. W latach 2010–2012 zespół startował w Formule 1, początkowo jako Hispania Racing F1 Team, a następnie HRT Formula One Team. Najwyższą pozycją w wyścigu w historii zespołu, było trzynaste miejsce zdobyte przez Vitantonio Liuzziego podczas Grand Prix Kanady 2011.
Historia Formuła 3 i seria GP2
thumb|left|Lucas Di Grassi w 2008 roku podczas wyścigu serii GP2 na torze Silverstone Obecnie zespół ten (pod nazwą Campos F3 Racing) wystawia samochody w serii European F3 Open, dawniej znanej jako hiszpańska Formuła 3. W 2008 zespół zdobył oba tytuły mistrzowskie w tej serii.
Pomimo tego, Campos Grand Prix to zespół najbardziej znany ze swych startów w serii GP2 od początku istnienia serii. W pierwszych dwóch sezonach drużyna Adriána Camposa nie osiągała wysokich rezultatów. Dwa razy zajęła odległe, dwunaste miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Trafną decyzją okazało się jednak zakontraktowanie doświadczonego Włocha Giorgio Pantano na sezon 2007. Zdobył on 59 spośród 80 punktów zgromadzonych przez zespół, co pozwoliło zespołowi na zajęcie trzeciego miejsca w klasyfikacji konstruktorów. W sezonie 2008 zespół Campos Grand Prix zdobył 103 punkty i wywalczył tytuł mistrzowski wśród konstruktorów.
Campos Grand Prix angażowało się w starty w azjatyckiej serii GP2. Dwa pierwsze sezony serii zespół ukończył na trzeciej pozycji. W październiku 2008 roku Adrián Campos postanowił sprzedać swoje udziały w zespole GP2 dotychczasowemu współudziałowcowi, Alejandro Agagowi. Przez to nazwa Campos zniknęła z GP2, zespół obecnie startuje pod nazwą Barwa Addax International Team.
Próba wejścia do Formuły 1 W 1993 roku z Adriánem Camposem na czele zespół HRT wtedy pod nazwą Bravo F1 próbował wejść do Formuły 1. Bolid skonstruowany został przez Nicka Wirth’a. Załoga zespołu liczyła wtedy tylko czwórkę mechaników. Fédération Internationale de l’Automobile postanowiła nie dać zespołowi pozwolenia na wejście do Formuły 1, co spowodowało zakończenie projektu Bravo F1.
Campos Meta Team Podczas rekrutacji nowych zespołów do sezonu 2010, zespół został zgłoszony jako Campos Meta Team. 12 czerwca 2009 roku zespół został wybrany jako jeden z trzech nowych zespołów, obok US F1 Team oraz Manor Grand Prix, do udziału w sezonie 2010. Szefem ekipy został Adrián Campos, a bolid przygotować miała włoska firma Dallara zajmująca się dostarczaniem nadwozi do różnych serii jak IndyCar czy Serii GP2. Dostawcą silników miał być brytyjski Cosworth, który powracał po czteroletniej przerwie, kiedy to ostatni raz dostarczał silniki Williamsowi. 30 października jeszcze jako Campos Meta Team, zespół ogłosił iż Bruno Senna, siostrzeniec trzykrotnego mistrza świata Formuły 1 Ayrtona Senny został kierowcą zespołu. Na początku grudnia pojawiły się pierwsze doniesienia, jakoby zespół miał problemy finansowe i zostać przejęty przez Volkswagena. Z dnia na dzień plotki się nasilały, jednak w końcu zespół został kupiony przez hiszpańskiego milionera José Ramóna Carabante. Razem z nowym właścicielem zespołu zmieniła się jego nazwa na Hispania Racing F1 Team.
Hispania Racing F1 Team Sezon 2010
thumb|left|250px|Karun Chandhok podczas drugiego treningu do Grand Prix Malezji 2010 thumb|left|250px|Bruno Senna podczas Grand Prix Bahrajnu 2010 thumb|left|250px|Sakon Yamamoto podczas pierwszego treningu do Grand Prix Niemiec 2010 19 lutego zespół Campos Meta Team został odkupiony przez José Ramóna Carabante i razem z tym została zmieniona nazwa teamu na Hispania Racing F1 Team. Został także zmieniony szef zespołu na Colina Kollesa, który wcześniej współpracował z Force India, Spykerem, MF1 i Jordan Grand Prix.
4 marca w fabryce zespołu w Murcji odbyła się prezentacja bolidu oznaczonego kodem Hispania F110. Tego samego dnia przed prezentacją, zespół ogłosił Karuna Chandhoka drugim kierowcą zespołu.
12 marca bolid Hispania F110 zaliczył swoje pierwsze okrążenia podczas pierwszego treningu do Grand Prix Bahrajnu 2010. Kilka okrążeń bolidem przejechał Bruno Senna. Były to okrążenia instalacyjne, które de facto były pierwszym testem nowej konstrukcji Dallary. Bolid trzeba było wypchnąć z garażu, aby mógł go opuścić. Senna został sklasyfikowany na 23. miejscu, a Chandhok, który nie przejechał nawet kilku metrów, został sklasyfikowany na ostatniej, 24. pozycji. Podczas drugiego treningu było już lepiej, ale wyłącznie dla Senny, który zrobił bolidem siedemnaście okrążeń i były one mierzone, co było przepustką dla niego do udziału w kwalifikacjach i wyścigu. Czas który osiągnął Senna był 11 sekund gorszy od najlepszego czasu Nico Rosberga. Chandhok ponownie nie przejechał ani jednego okrążenia. Do trzeciego treningu ponownie wyruszył wyłącznie Bruno Senna, który uzyskał czas gorszy o 10 sekund od najlepszego czasu Fernando Alonso. Chandhok kolejny raz nie wyruszył na tor co oznaczało dla niego iż nie powinien wziąć udziału w kwalifikacjach i wyścigu; mimo to sędziowie postanowili zrobić wyjątek i pozwolili mu wyruszyć na tor podczas kwalifikacji. Senna zakwalifikował się z 23 czasem, lepszym o sekundę od partnera zespołowego, który zakwalifikował się 24. Na pierwszym okrążeniu z wyścigu odpadł Chandhok, który stracił kontrolę nad bolidem i uderzył nim o ścianę. Siedemnaście okrążeń później, przez awarię chłodnicy Senna także musiał zakończyć rywalizację.
Do Grand Prix Australii, kierowcy zespołu startowali, tak jak poprzednio z ostatnich pozycji. Senna był 23., a Chandhok 24. Po czterech okrążeniach wyścigu, wycofał się Bruno Senna, ponieważ w jego bolidzie doszło do awarii układu hydraulicznego. Bezproblemowo udało się dokończyć wyścig Karunowi, który ukończył go ze stratą pięciu okrążeń do zwycięzcy wyścigu, Jensona Buttona.
Podczas kwalifikacji do Grand Prix Malezji kierowcy HRT tym razem nie byli w nich ostatni, z racji tego, iż najgorszy czas kwalifikacyjny miał kierowca Virgin Racing – Lucas Di Grassi. Senna był 23., a Chandhok 22. Zespołowi HRT podczas wyścigu udało się po raz pierwszy dowieść do mety oba bolidy. Co więcej, Karun i Bruno nie byli ostatni ponieważ ostatni linię mety przekroczył Jarno Trulli z Lotus Racing. Chandhok wyścig zakończył ze stratą trzech okrążeń do zwycięzcy Sebastiana Vettela, a Senna czterech.
Następną rundą było Grand Prix Chin, gdzie Senna zakwalifikował się 23., a Chandhok 24. Do mety ponownie dojechały obydwa bolidy HRT. Bruno był 16., a Karun ostatni, 17.
Po wyścigu zespół ogłosił, iż Sakon Yamamoto został kierowcą testowym ekipy. Yamamoto wcześniej współpracował w sezonie 2006 z Super Aguri, gdzie przez połowę sezonu jeździł dla tej ekipy, a rok później związał się ze Spykerem, gdzie wziął udział w 7 wyścigach. W żadnym z wyżej wymienionych zespołów, Japończyk nie zdobył punktów.
5 maja zespół podał, że drugim testerem ekipy został Austriak Christian Klien, który kiedyś był kierowcą Jaguar Racing i Red Bull Racing. Klien miał także epizody jako kierowca testowy Hondy i BMW Sauber.
Po ponad trzytygodniowej przerwie, Formuła 1 zagościła w Hiszpanii, gdzie kierowcy Hispanii Racing ponownie zakwalifikowali się jako ostatni. Bruno był 24., a Karun 23. Wyścigu nie ukończyli obaj kierowcy HRT. Bruno na pierwszym okrążeniu wbił się w bandę z opon, a Chandhok wycofał się z rywalizacji na 27. kółku przez uszkodzenia wywołane najpierw uderzeniem w tył bolidu przez Felipe Massę, a następnie w przód przez Jaime Alguersuariego.
Do Grand Prix Monako, kierowcy HRT tak jak do Grand Prix Malezji nie startowali ostatni, ponieważ Fernando Alonso podczas trzeciego treningu rozbił bolid i mechanicy nie byli w stanie naprawić auta przed kwalifikacjami, więc Hiszpan zmuszony był do startu z boksów do niedzielnego wyścigu. Chandhok był 23., a Senna 22. Linii mety nie przekroczyły oba bolidy HRT, Bruno na 58. okrążeniu zakończył wyścig przez awarię układu hydraulicznego, a osiem okrążeń przed końcem wyścigu na Chandhoka wpadł Jarno Trulli. Jednak jako że stało się to osiem okrążeń przed końcem wyścigu, Karun został sklasyfikowany na czternastym miejscu powtarzając wynik z Grand Prix Australii. Po tym wyścigu w klasyfikacji konstruktorów HRT wyprzedziło zespół Virgin Racing, awansując na jedenaste miejsce.
Podczas kwalifikacji do Grand Prix Turcji ostatnie miejsce zajął Karun Chandhok. Bruno udało się wyprzedzić Lucasa di Grassi, zajmując dzięki temu 22. miejsce. Mety wyścigu znów nie przekroczyły oba bolidy HRT. Na 46. okrążeniu Senna wycofał się z wyścigu przez kłopoty z ciśnieniem paliwa. Przez ten sam problem z rywalizacji odpadł Chandhok, który został sklasyfikowany na 20. miejscu, z racji przejechania 52 z 58 okrążeń toru Istanbul Park.
W kwalifikacjach do Grand Prix Kanady kierowcy Hispanii Racing ponownie zakwalifikowali się na ostatnich miejscach. Chandhok był ostatni dostając jeszcze karę przesunięcia o pięć pozycji za wymianę skrzynie biegów. Bruno był 23. Chandhok ukończył wyścig na 18. miejscu, a Senna odpadł z dalszej rywalizacji po trzynastym okrążeniu przez awarię skrzyni biegów.
W kwalifikacjach do Grand Prix Europy kierowcy HRT zajęli ponownie ostatnie miejsca. Bruno był 24., a Karun 23. Podczas wyścigu po raz trzeci udało się doprowadzić do mety oba bolidy Hispanii. Karun był 19., a Bruno zajął 20. miejsce.
Do Grand Prix Wielkiej Brytanii zamiast Bruno Senny w wyścigu wystartował Sakon Yamamoto. W kwalifikacjach Yamamoto zajął ostatnie miejsce za Chandhokiem ze stratą 0,4 sekundy. Po raz kolejny w sezonie udało się dowieść do mety oba bolidy HRT. Sakon był ostatnim sklasyfikowanym, czyli 20., a Karun 19. Jak się później okazało był to ostatni start Chandhoka w tym sezonie.
Dwa tygodnie po wyścigu na torze Silverstone rozpoczął się weekend wyścigowy w Niemczech do Grand Prix Niemiec. Tym razem w kwalifikacjach zespół HRT nie był ostatni. Sakon Yamamoto który tym razem zastąpił Karuna Chandhoka zakwalifikował się 23. przed Lucasem di Grassim, a Bruno Senna był 21. przed Vitantonio Liuzzim, który rozbił bolid podczas pierwszej części sesji kwalifikacyjnej. W wyścigu tylko Senna dojechał do mety na 19. miejscu. Yamamoto zakończył swój udział w wyścigu na dziewiętnastym okrążeniu przez awarię skrzyni biegów.
Tydzień po Grand Prix Niemiec, Formuła 1 przeniosła się do Węgier na Grand Prix Węgier, gdzie Yamamoto zakwalifikował się jako 24., a Senna był 23. Yamamoto zakończył wyścig ostatni na 19. miejscu, a Senna był 17. przed di Grassim. Było to już piąte Grand Prix gdzie oba bolidy HRT dotarły do mety.
Trzy tygodnie po wyścigu na Węgrzech odbył się wyścig na Circuit de Spa-Francorchamps w Belgii, gdzie Bruno Senna miał nadzieje na najlepszy wynik w sezonie. Jeśli chodzi o kwalifikacje to nadzieje ekipy były uzasadnione ponieważ Sakon Yamamoto zakwalifikował się 21., a Bruno Senna 20. Wyścigu nie ukończył Senna przez awarię zawieszenia, a Yamamoto ukończył ponownie wyścig ostatni, na dwudziestym miejscu.
W kwalifikacjach do Grand Prix Włoch, kierowcy ekipy znów zakwalifikowali się ostatni. Yamamoto był 24., a Senna 23. Na 11. okrążeniu Senna wycofał się z dalszego udziału w wyścigu przez problemy z układem paliwowym, a Yamamoto ukończył wyścig przedostatni, na 19. miejscu. Podczas wyścigu doszło do incydentu w boksach podczas postoju Sakona Yamamoto. Podczas wyjazdu z alei, Japończyk potrącił swojego mechanika za co zespół został ukarany grzywną 10 000 USD. Mechanik został zabrany karetką, jednak w szpitalu nie wykryto u niego poważnych obrażeń.