Memorandum dotyczące uczenia się przez całe życie – dokument który został wydany przez Komisję Europejską w 2000 roku. Uczenie się przez całe życie zostało zdefiniowane jako wszelkie formy nauki podejmowane na przestrzeni życia w środowisku formalnym, pozaformalnym i nieformalnym, które skutkują zwiększeniem wiedzy ogólnej, wiedzy specjalistycznej, doskonaleniem umiejętności, kompetencji oraz poglądów z przyczyn osobistych, społecznych lub zawodowych. Możliwości uczenia się przez całe życie powinny być dostępne dla wszystkich obywateli Unii, niezależnie od materiałów edukacyjnych, sposobów przekazywania wiedzy, miejsc nauki i grup odbiorczych tych treści.
Najważniejszymi elementami w edukacji permanentnej według autorów Memorandum są: Promowanie aktywnego społeczeństwa, Szybka adaptacja zawodowa.
Sześć kluczowych przesłań zawartych w Memorandum Nowe umiejętności podstawowe - uzyskanie i doskonalenie umiejętności m.in. efektywne komunikowanie w języku obcym, umiejętności interpersonalne, które są priorytetem. Dzięki tym umiejętnością można uniezależnić się od państwa. Z powodu chęci obniżenia kosztów zarówno produkcji jak i zatrudnienia jednym z najważniejszych zadań edukacji permanentnej jest kształcenie umiejętności szybkiej adaptacji do obecnych warunków. Wiedza jaka jest zdobywana musi zostać wykorzystana w konkretnym działaniu. Można się tu odwołać do dwóch z czterech filarów edukacji raportu Delorsa: uczyć się aby wiedzieć, uczyć się aby działać. Zwiększenie skali inwestycji w zasoby ludzkie. Powstało kilka pomysłów dotyczących realizacji rej dyrektywy. Jednym z nich jest organizacja zatrudnienia w taki sposób, aby pracownik mógł dokończyć rozpoczętą edukację. Innowacyjne koncepcje nauczania i uczenia się. Dominującymi metodami w toku kształcenia są te, które nawiązują do sfery intelektualnej. Edukatorzy chcą aby człowiek posiadł jak największą ilość wiedzy w jak najkrótszym czasie. Innowacyjność w metodach nauczania polega również na umiejętności posługiwania się nowymi technologiami. Ocenianie nauki - kraje, które należą do Unii w przyszłości będą miały dostęp do wspólnego rynku pracy. Dlatego też liczy się taka edukacja, której dyplom będzie gwarantował miejsce na rynku pracy. Ważnym elementem jest ujednolicenie systemu wartościującego efekty kształcenia, w taki sposób aby możliwe było dokonywanie porównań. Kompetencje nabyte przez człowieka muszą być akceptowane w całej Unii Europejskiej. Równie ważne jest stworzenie systemu akredytacyjnego, który ma posiadać funkcję diagnostyczną. Dzięki temu systemowi pracodawca zobaczyłby umiejętności pracownika, z kolei pracownikowi pokazywałby umiejętności jakich jeszcze nie zdobył. Doradztwo zawodowe i orientacja zawodowa - zagwarantowanie dostępu do rzetelnej informacji i doradztwa dotyczącego możliwości edukacyjnych dla wszystkich grup wiekowych. Placówki zajmujące się poradnictwem zawodowym mają pomagać pracownikowi w dokonywaniu właściwego wyboru. Skuteczna porada musi obejmować: wykształcenie, dotychczasowy zawód, osobiste predyspozycje. Przybliżenie uczącym się możliwości edukacyjnych - zapewnienie możliwości kształcenia jak najbliżej miejsca zamieszkania. Dostęp do edukacji permanentnej powinien pozwalać na zrozumienie że ich edukacja nie jest jeszcze zakończona, i mogą wybrać taki kierunek zgodnie ze swoimi predyspozycjami. Ideą tego pomysłu jest również tworzenie centrów nauczania w miejscach publicznych takich jak np. muzea, biblioteki.
Dwa wymiary nauki przez całe życie socjalny, ekonomiczny.
Pięć wartości podstawowych otwartość, demokracja, człowiek jako całość, pogłębienie, samoorganizacja.
Zobacz też Raport Delorsa Raport Faure’a Erasmus Comenius Grundtvig (program) Program Leonardo da Vinci
Bibliografia Modernizacja edukacji projekty międzynarodowe praca zbiorowa pod redakcją prof. zw. dr hab. Zbigniewa Kruszewskiego wyd. NOVUM 2008 – Instytut Współpracy Międzynarodowej
Przypisy
Linki zewnętrzne http://comenius.org.pl/ http://www.erasmus.org.pl/ https://grundtvig.org.pl/ https://leonardo.org.pl/
Kategoria:Nauka w Unii Europejskiej