Przełom miasteniczny – nagłe pogorszenie się stanu chorego na miastenię rzekomoporaźną, objawiające się przede wszystkim groźną dla życia niewydolnością oddechową z powodu osłabienia mięśni oddechowych (m.in. mięśni międzyżebrowych oraz przepony), a także objawami wegetatywnymi (pocenie, tachykardia, ślinotok, poszerzenie źrenic). Zwykle występuje u 20% chorych na uogólnioną miastenię w ciągu pierwszych 2 lat choroby.
Czynniki wywołujące Do przełomu miastenicznego u chorych na miastenię może dojść na skutek: infekcji nadczynności tarczycy porodu (szczególnie w okresie poporodowym) zastosowania zwiotczających środków kurraropodobnych wysiłku fizycznego sytuacji stresowych przebywania w wysokiej temperaturze zastosowania leków blokujących synapsę nerwowo-mięśniową przyjmowania zbyt małych dawek leków cholinergicznych przez chorego przyjmowania glikokortykosteroidów (w ciągu pierwszych dni terapii)
Postępowanie Postępowanie polega na eliminacji czynników wywołujących i na leczeniu miastenii (plazmafereza, dożylny wlew immunoglobulin, sterydy). W razie konieczności stosuje się także objawowe leczenie niewydolności oddechowej.
Zobacz też przełom cholinergiczny
Przypisy
Bibliografia
Przełom miasteniczny na portalu emedycyna.info
Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Stany nagłe w medycynie