Mykoła Mychajłowycz Amosow, ukr. Микола Михайлович Амосов (ur. we wsi Olchowo k. Czerepowca w guberni nowogrodzkiej, zm. 12 grudnia 2002 w Kijowie) – ukraiński lekarz rosyjskiego pochodzenia, uczony w dziedzinie medycyny, biocybernetyki, członek rzeczywisty Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, dyrektor Instytutu Chirurgii Sercowo-Naczyniowej Akademii Chirurgii (ukr.Iнститут Cерцево-Cудинної Xірургії).
Zajmował się chirurgicznym leczeniem chorób serca i płuc oraz modelowaniem psychicznych funkcji mózgu.
21 grudnia 2007 znalazł się na drugim miejscu, spośród 14 tys. osób, na liście pierwszych dziesięciu „Wielkich Ukraińców”.
Życiorys Mykoła Amosow Mychajłowycz urodził się w rodzinie rolników. Matka była położną i pracowała we wsi położonej niedaleko miasta Czerepowiec. Ojciec poszedł na wojnę w 1914, a po powrocie, w niedługim czasie, porzucił rodzinę. Mykoła Amosow uczył się w szkole podstawowej w Czerepowcu do 18 roku życia, a następnie w mechanicznym technikum w tej samej miejscowości.
Od 1932 pracował w Archangielsku jako naczelnik zmiany pracowników w elektrowni przy tartaku. W 1934 r. rozpoczął naukę w Zaocznym Instytucie Przemysłowym.
W 1935 wstąpił do Archangielskiego Instytutu Medycznego, który zakończył z wyróżnieniem w 1939. Równolegle z medycyną kontynuował naukę w Zaocznym Instytucie. Tematem pracy dyplomowej był projekt wielkiego aeroplanu z turbiną parową. Zaoczny Instytut zakończył w 1940 również z wyróżnieniem.
1940 – do rozpoczęcia wojny Niemiec z ZSRR pracował jako chirurg w szpitalu w Czerepowcu. Następnie pracował w komisji mobilizacyjnej a dalej był głównym chirurgiem w szpitalu polowym. Następnie pracował jako chirurg w Moskwie i Briańsku.
W 1952 osiedlił się w Kijowie na Ukrainie, gdzie mieszkał następnie przez 49 lat. W marcu 1953 obronił doktorat z medycyny na temat „Resekcje płuc przy gruźlicy”. Od 1958 rozpoczął współpracę z Instytutem Cybernetyki w dziedzinie badań fizjologicznych serca
W 1962 został członkiem korespondentem Akademii Nauk Medycznych USRR oraz został odznaczony Nagrodą Lenina i został wybrany jako deputowany do Rady Najwyższej ZSRR. W 1963 wykonał po raz pierwszy w ZSRR protezę zastawki dwudzielnej. W 1969 został członkiem Ukraińskiej Akademii Nauk.
Odznaczenia Złoty Medal „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (23 stycznia 1973) Order Lenina – dwukrotnie Order Rewolucji Październikowej Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy – dwukrotnie Nagroda Leninowska
Bibliografia
Амосов Микола Михайлович w: Енциклопедія історії України: Т. 1. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2003, Wyd. «Наукова думка». .
Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Honorowi obywatele Kijowa Kategoria:Laureaci Nagrody Leninowskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Osoby przedstawione na ukraińskich monetach Kategoria:Radzieccy lekarze wojskowi Kategoria:Ukraińscy lekarze Kategoria:Ukraińscy naukowcy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 2002