Bachureń (515.29*; słow. Bachureň) – fliszowe pasmo górskie we wschodniej Słowacji. Część Łańcucha Rudaw Słowackich w Wewnętrznych Karpatach Zachodnich.
Bachureń stanowi niewielkie i zwarte w kształcie pasmo górskie, stanowiące wschodnie przedłużenie Rudaw Słowackich. Pasmo jest wybitne, rozczłonkowane, ze stromymi stokami i głębokimi dolinami. Na zachodzie uskok tektoniczny, dziś dolina Sławkowskiego Potoku, dzieli je od Gór Lewockich, na północy pasmo opada w dolinę Torysy, dzielącą je od Gór Czerchowskich, na wschodzie opada w Kotlinę Koszycką, na południu łączy się z krystalicznym pasmem Braniska.
Centralną część pasma tworzą grube ławice piaskowców, obrzeża są zbudowane z miękkiego fliszu. Najwyższe szczyty znajdują się w centralnej części. Północna część pasma jest zajęta pod uprawy rolne, centralną i południową pokrywają lasy. Stoki narciarskie Buče pod przełęczą Buče na południe od wsi Renčišov i Dubovické žliabky na południe od wsi Dubovica
Najwyższe szczyty Bachurenia: Mindžová – 920 m Bachureń – 1081 m Magura – 1064 m Buče – 1005 m Žliabky – 1028 m Javor – 931 m Dlhé diely – 823 m Stavenec – 808 m Marduňa – 873 m Kamenná – 810 m Kohút – 711 m Kanaše – 619 m Končistá hora – 740 m Hora – 647 m Brezina – 819 m Adamova hora – 940 m Homôľka – 800 m Zadné Bandovce – 802 m Predné Bandovce – 753 m Buková – 709 m.
Bibliografia Antoni Wrzosek Czechosłowacja, w: Antoni Wrzosek (red.) Geografia Powszechna. Tom III. Europa (bez ZSRR), PWN Warszawa 1965 Henryk Górski, Wanda Jędrzejewska (red.) Atlas geograficzny, wyd. XIV, PPWK Warszawa 1979 . Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Czechosłowacja. Skala 1:1 000 000, PPWK Warszawa-Wrocław 1983 Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, . Mária Fábryová, Juraj Kordováner, Zdeněk Šír (red.) Šarišská vrchovina – Branisko. Turistická mapa. 1:50 000, 3. vydanie, VKÚ a.s., Harmanec, 2004
Kategoria:Branisko i Bachureń