Ludwik Kacper Melchior Baltazar Zembrzuski (ur. 6 stycznia 1871 w Brzezicach, zm. 20 października 1962 w Malborku) – polski chirurg, historyk medycyny, pułkownik lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys Ukończył rosyjskie Gimnazjum Męskie w Lublinie w 1891. W latach 1891–1897 odbył studia medyczne w Wydziale Lekarskim Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a następnie studia uzupełniające w uniwersytecie w Wiedniu. W 1897 otrzymał dyplom lekarski, a w 1925 tytuł doktora medycyny UW, a w 1929 docenta historii i filozofii medycyny UW (praca Dzieje chirurgii w Polsce).
Po ukończeniu studiów medycznych, w latach 1900–1905 pracował jako asystent Oddziału Chirurgicznego Szpitala Wolskiego, a następnie do 1919 był ordynatorem Oddziału Gruźlicy Kostno-Stawowej Miejskiego Szpitala Dziecięcego w Warszawie. W 1914 zrezygnował z czynnej praktyki chirurgicznej z powodu zranienia lewego palca wskazującego podczas operacji, w wyniku czego nastąpiło jego usztywnienie. Był członkiem Ligi NarodowejStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 588..
W latach 1919–1922 pracował jako szef Wydziału Szpitalnictwa Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 423, 970., a następnie do 1928, jako dyrektor nauk Oficerskiej Szkoły Sanitarnej w Warszawie. Z dniem 30 kwietnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku w stopniu pułkownikaDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 9 z 26 kwietnia 1928 r., s. 179.. 6 maja 1928 w Zamku Ujazdowskim w Warszawie został uroczyście pożegnany między innymi przez generałów: Stanisława Roupperta, Witolda Horodyńskiego, Wojciecha Rogalskiego„Polska Zbrojna” Nr 177 z 7 maja 1928 r. s. 2.Rocznik oficerski 1928, s. 888..
mały|Grób Ludwika Zembrzuskiego na cmentarzu Srebrzysko w GdańskuW 1932 zorganizował Zakład Historii i Filozofii Medycyny Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego i kierował nim przez kolejnych siedem lat. Mieszkał w Warszawie przy ulicy Sewerynów 5Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski ..., s. 1176, 1372.. W 1936 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1947 profesora tytularnego. W latach 1945–1947 kierował katedrą Historii i Filozofii Medycyny Uniwersytetu Lubelskiego.
Od 1936 do 1939 był profesorem i wykładowcą etyki lekarskiej w warszawskiej Akademii Stomatologicznej.
Od 1933 członek korespondent, a od 1951 członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego WarszawskiegoReprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN, Katedra Historii Medycyny UJ CM. Był ponadto członkiem komisji historycznej nauk przyrodniczych i medycznych Polskiej Akademii Umiejętności, członek honorowy Królewskiego Rumuńskiego Towarzystwa Historii Medycyny, członek Francuskiego Towarzystwa Historii Medycyny.
W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim historią chirurgii, historią medycyny wojskowej, biografistyką medyczną (był m.in. autorem haseł w Polskim Słowniku Biograficznym), a także filozofią medycyny i należał do polskiej szkoły filozofii medycynyPolska szkoła filozofii medycyny. Przedstawiciele i wybrane teksty źródłowe, pod redakcją Michała Musielaka i Jana Zamojskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2010.
Pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów-2-402).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (dwukrotnie: 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za działalność naukowo-twórczą i organizacyjną w dziedzinie szkolnictwa wojsk służby zdrowia”., 19 sierpnia 1946 „za zasługi położone na polu działalności oświatowej i kulturalnej”.) Złoty Krzyż Zasługi (29 kwietnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 438 „za zasługi położone dla armji na polu służby zdrowia”. Order Zasługi Medycznej I klasy (Rumunia, 1930)Dziennik Personalny MSWoj. Nr 12/1930, s. 250
Wybrane prace naukowe „Rys dziejów chirurgii wojennej polskiej” (1919) „Służba zdrowia w pułku lekkokonnym polskim gwardii Napoleona I” (1925) „Służba zdrowia w wojskach starożytnego świata” (1926) „Złota księga Korpusu Sanitarnego Polskiego 1797-1918” (1927) „Dzieje chirurgii w Polsce” (1927) „Dzieje leczenia ran” (1930) „Medycyna w dawnej Rosji” (1935) „Dzieje kierunków teorii i doktryn filozoficzno-lekarskich” (1935) „Biblioteki lekarskie w Polsce” (1948)
Przypisy
Bibliografia Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r. Roczniki oficerskie 1923, 1924 i 1928. Rocznik oficerski rezerw 1934. Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, Biuro Propagandy Polskiej Medycyny przy Naczelnej Izbie Lekarskiej, Warszawa 1936. Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962–1969). Biogramy uczonych polskich, Część VI: Nauki medyczne, zeszyt 2: M–Z (pod redakcją Andrzeja Śródki), Ossolineum, Wrocław 1991. Monika Tamborska-Zedlewska, Ludwik Zembrzuski, [w:] Polska szkoła filozofii medycyny. Przedstawiciele i wybrane teksty źródłowe, pod redakcją Michała Musielaka i Jana Zamojskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2010.
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Ligi Narodowej Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Malborkiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polacy odznaczeni rumuńskimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Polscy filozofowie medycyny Kategoria:Polscy historycy medycyny Kategoria:Pułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1962