Oz Bukowsko-Mosiński – oz na terenie Pojezierza Poznańskiego w Wielkopolsce. Jest to najdłuższy oz w Polsce i jeden z najdłuższych na obszarze niżu środkowoeuropejskiego.
Przebiega z północnego zachodu (okolice wsi Młynkowo w gminie Duszniki) na południowy wschód (do Jeziora Budzyńskiego pod Mosiną). Ma charakter długiej, krętej wypukłości w terenie, o długości około 37 km. Maksymalna wysokość względna wynosi 41 m w okolicach Mirosławek. Szerokość podstawy wynosi około 80-300 m. Składa się nań około 25 pagórkówTablica informacyjna na szlaku turystycznym w Wielkopolskim Parku Narodowym przy Głazie prof. Adama Wodziczki..
Pierwsze badania geologiczne ozu przeprowadził J.Korn w 1913. Następne badania prowadzone były w 1937 przez Romana Błachowskiego. Szczegółowe prace w tym zakresie zostały przeprowadzone latem 1957 przez Karola Rotnickiego. Ostatnie ze wzniesień, znajdujące się na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego, nazywane są „Szwedzkimi Górami“ (Oz Budzyński).
Przypisy
Bibliografia
Karol Rotnicki, Oz Bukowsko-Mosiński, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 1/1958, ss.96-98.
Kategoria:Pojezierze Poznańskie Bukowsko