Andrzej Krzysztof Wróblewski, (ur. jako Andrzej Krzysztof Fejgin, 2 lipca 1935 w Wilnie; zm. 13 stycznia 2012 w Warszawie) – polski dziennikarz i publicysta.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie Andrzeja Fejgina (1909–1994), od 1940 Andrzeja WróblewskiegoA. Wróblewski: Być Żydem, 1993., dziennikarza, krytyka teatralnego, i Wandy Feyn z Piotrowiczów (1911–1997), od 1940 Wandy Wróblewskiej, reżyserki, założycielki i dyrektorki Teatru Ziemi Mazowieckiej. Podczas okupacji niemieckiej ukrywali się pod przybranym nazwiskiem Wróblewscy, a rodzice będąc w konspiracji pomagali także innym Żydom w ukrywaniu sięWanda Wróblewska – Biografia e-teatr.pl..
Ukończył studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego w 1956. Był członkiem Związku Młodzieży PolskiejTadeusz Rutkowski, Na styku nauki i polityki. Uniwersytet Warszawski w PRL 1944–1989, [w:] Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego po 1945, red. Piotr M. Majewski, Warszawa 2016, s. 438.. Po dyplomie współpracował z dziennikiem „Sztandar Młodych”, rok później nawiązał współpracę z tygodnikiem „Polityka”, w którym spędził większość zawodowego życia. Cenzura często konfiskowała jego teksty, w Czarnej księdze cenzury, opublikowanej za granicą, jego artykuł jest przytoczony jako jeden z dwóch przykładów wzorcowej konfiskaty tego urzędu.
W radiowej Trójce jako jeden z komentatorów brał udział w przeglądzie wydarzeń tygodnia „Peryskop”. Po porozumieniach gdańskich, w 1981, wspólnie z Danielem Passentem przeprowadził pierwszy wywiad z Lechem Wałęsą dla prasy oficjalnej.
Po wprowadzeniu stanu wojennego na wniosek Jerzego Urbana nie został poddany weryfikacji, jednak wystąpił przeciwko decyzji zespołu redakcyjnego „Polityki” i odszedł z tego tygodnika.
W latach 1984–1989 pracował dla miesięcznika „Zarządzanie”, a także był redaktorem naczelnym tygodnika „Gazeta Bankowa”, potem dziennika „Nowa Europa”. Po 1990 prowadził autorski program publicystyczny w I Programie TVP pod nazwą „Kontrapunkt”. W 1996 wrócił do „Polityki” na stanowisko komentatora.
W 2004, gdy wycofał się z czynnego życia zawodowego i społecznego, został nazwany „legendarną postacią polskiej publicystyki” [wersja archiwalna z roku 2008, dostęp 2014-09-04]..
Trzykrotnie był stypendystą w Stanach Zjednoczonych: w 1972 stypendium Fulbrighta, w 1982 – roczne stypendium Nieman Fellow na Uniwersytecie Harvarda i w 1989 półroczne stypendium Woodrowa Wilsona w Waszyngtonie.
Mąż dziennikarki Agnieszki Marii z Barlińskich (1933–2024), ojciec Tomasza, który także jest dziennikarzem.
Zmarł w Warszawie, pochowany 20 stycznia 2012 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B 43-3-23).
Dorobek Reporterski dorobek Andrzeja K. Wróblewskiego znalazł się także w wydaniach książkowych, m.in.: Niedziela w sobotę – wyd. „Książka i Wiedza” 1964 rok, Złote ręce – wyd. „Czytelnik” 1966, Na głębsze wody – wyd. „Czytelnik” 1975, Trudno zmienić skórę – Wydawnictwo Literackie 1978, Historia parzy w stopy – Młodzieżowa Agencja Wydawnicza 1982, W jaskini lwa – Zarządzanie i Bankowość – 1989, Polska na kółkach wyd. „Iskry” 1989.
Cztery książki napisał wspólnie z żoną Agnieszką Wróblewską: Chłopi-robotnicy – „Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza” 1962, Wypłata za rozum wyd. „Iskry” – 1965 Dyplom w herbie – wyd. „Czytelnik” 1972 Zgoda na wyjazd – wyd. „Iskry” 1989
Był autorem scenariusza do filmu fabularnego Rdza w reżyserii Romana Załuskiego (1981) i filmu dokumentalnego – Powiatowy Prometeusz (1968) zrealizowanego przez Wincentego Ronisza. W latach 60. i 70. XX w. pisał komentarze do kronik filmowych i filmów dokumentalnych.
W 2002 na łamach „Polityki” opublikował tekst „Ołów w butach”, w którym opisuje życie człowieka dotkniętego chorobą Parkinsona.
Nagrody
III nagroda (I nie przyznano) w Ogólnopolskim Konkursie na reportaż prasowy o tematyce związanej z budową Portu Północnego (1974)
Przypisy
Bibliografia Historia Trójki rok po roku [dostęp 2014-10-05] [dostęp 2014-10-05] [wersja archiwalna z roku 2013, dostęp 2014-10-05] Władyka Wiesław, Historia Polityki w odcinkach: Narodziny, „Polityka”, 28 lutego 2007 [dostęp 2009-05-27]
Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Polscy stypendyści Fulbrighta Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Redaktorzy PR3 Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2012