Giuseppe Meazza (ur. 23 sierpnia 1910 w Mediolanie, zm. 21 sierpnia 1979 w Lissone) – włoski piłkarz, który występował na pozycji napastnika, a także trener piłkarski. W latach 1930–1939 reprezentant Włoch.
Uważany za jednego z najlepszych zawodników w historii włoskiej piłki nożnej. Większość kariery klubowej spędził w Interze Mediolan, w którym występował w latach 1927–1940 oraz 1946–1947 zdobywając dla klubu 284 bramki w 408 meczach. Przez dziewięć lat był kapitanem drużyny. Trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Włoch, tyle samo razy zostawał królem strzelców rozgrywek i przekroczył granicę 100 goli w Serie A, dokonując tego najszybciej w historii, mając 23 lata i 32 dni. Zdobywca Pucharu Włoch w sezonie 1938/1939 i król strzelców tych rozgrywek w sezonie 1937/1938. Jest czwartym najlepszym strzelcem w historii Serie A, mając na koncie 216 goli.
Z 33 golami pozostaje drugim najskuteczniejszym strzelcem w historii reprezentacji Włoch. Wraz z reprezentacją narodową świętował mistrzostwo świata w latach 1934 (strzelił 2 bramki w turnieju finałowym) i 1938 jako kapitan. Dwukrotnie zdobywał złoty medal w Pucharze Europy Środkowej. W latach 1937–1939 kapitan włoskiej reprezentacji.
Po zakończeniu kariery seniorskiej był m.in. trenerem reprezentacji Włoch podczas Igrzysk Olimpijskich 1952. Został także trenerem włoskich klubów: Interu Mediolan, Atalanty BC i Pro Patrii. W latach 1948–1949 trenował turecki klub Beşiktaş JK.
W 1980 stadion Comunale San Siro, na którym rozgrywają swoje mecze Inter Mediolan oraz Milan, przemianowano na Stadio Giuseppe Meazza, jednak kibice Milanu wciąż używają nazwy San Siro. W 2011 został pośmiertnie wprowadzony do Galerii Sławy włoskiej piłki nożnej, cztery lata później został uwzględniony w Alei Gwiazd włoskiego sportu. W 2019 został członkiem Galerii Sław Interu Mediolan.
Dzieciństwo Giuseppe Meazza urodził się 23 sierpnia 1910 w via Maestri Campionesi w Porta Vittorii, dzielnicy Mediolanu. W wieku 7 lat stracił ojca z powodu trwającej I wojny światowej. Dorastał będąc wychowywany przez matkę, Ersilię, której pomagał sprzedawać owoce w sklepie. W wieku 6 lat zaczął grać w piłkę nożnę, jednak z powodu braku butów grał boso piłką zrobioną ze szmat. W tamtym czasie grał na ulicy w drużynie „Maestri Campionesi”. W 1922, po tym jak matka dała mu zgodę na regularną grę, dołączył do klubu Gloria F.C. W tym czasie dostał swoje pierwsze piłkarskie buty.
Z powodu niskiego wzrostu i słabych warunków fizycznych został w wieku 14 lat odrzucony przez Milan, co wykorzystał lokalny rywal Inter Mediolan, do którego przeszedł Meazza. Podczas gry w sekcjach juniorskich Interu został zauważony przez zawodnika seniorskiej drużyny – Fulvio Bernardiniego. Ten namówił trenera Árpáda Weisza do włączenia młodego zawodnika do pierwszego zespołu, co stało się w 1927.
Kariera klubowa Inter Mediolan
Sezon 1927/1928 mały|lewo|251x251px|Meazza w barwach Interu Mediolan w 1927 Po włączeniu do seniorskiej drużyny przez Árpáda Weisza, młody zawodnik dostał przezwisko Balila, co znaczy Mały chłopiec, który nadał mu Leopoldo Conti. Conti uważał, że Meazza był za młody na treningi z seniorami. Trener postanowił jednak wystawić Giuseppe na nadchodzący mecz z Milanese Unione Sportiva. Conti skomentował decyzję trenera słowami: „Teraz bierzemy zawodników już nawet z Balilli!”. Opera Nazionale Balilla, do której Conti porównał Meazzę, była faszystowską organizacją, która zrzeszała dzieci od 8 do 14 lat, dlatego też starszy zawodnik użył takiego porównania. 12 września 1927 Giuseppe Meazza zadebiutował w rozgrywkach seniorskich w spotkaniu Coppa Volta di Como przeciwko Milanese Unione Sportiva (6:2), w którym strzelił dwie bramki. 25 września zadebiutował w barwach Interu Mediolan w ligowych rozgrywkach – Divisione Nazionale, rozgrywając spotkanie z La Dominante (6:1) i notując dwa trafienia.
8 stycznia 1928 zanotował dwie bramki w wygranym 5:2 z Pro Patrią. Z 24 punktami w lidze, Inter uplasował się na 4. miejscu w pierwszej fazie rozgrywek, dzięki czemu zakwalifikował się do finałowej rundy. Tam zajął 7. miejsce spośród ośmiu zespołów. Meazza wystąpił łącznie w 33 meczach, w których zdobył 12 bramek.
Sezon 1928/1929 mały|245x245px|Meazza (siedzi trzeci od lewej) w sezonie 1928/1929 30 września 1928 rozegrał pierwszy mecz sezonu 1928/1929, w którym Ambrosiana zwyciężyła 3:0 z Fiorentiną. 7 października w drugim meczu zanotował trafienie w wygranym 5:1 meczu przeciwko Reggianie. 28 października zanotował swojego pierwszego hat tricka w karierze seniorskiej, trzykrotnie bramkarza w meczu Inter–Brescia, który zakończył się zwycięstwem mediolańskiego klubu 5:1.
Rok 1929 rozpoczął od strzelenia pięciu bramek w meczu przeciwko Pistoiese, który zakończył się zwycięstwem Interu 9:1. Zdobycie trzech goli zajęło Meazzie 8 minut. 20 stycznia 1929 skompletował hat-tricka w starciu z SSC Napoli (8:1). W dwóch późniejszych meczach przeciwko: La Biellese (7:0) oraz Fiorentinie (3:0) zdobył dwie bramki. 17 marca trzykrotnie trafił do siatki w meczu przeciwko Hellas Werona. Kolejnego hat tricka zantował 14 kwietnia, kiedy Inter pokonał 8:1 drużynę Fiumany. Tydzień później strzelił dwie bramki w wygranym 4:2 spotkaniu przeciwko Juventusowi. 12 maja zdobył pięć bramek w zwycięskim 10:2 dla Interu spotkaniu z Venezią.
Łącznie w sezonie 1928/1929 zdobył 33 bramki, występując w 29 meczach. Został wicekrólem strzelców, kończąc za zdobywcą 36 bramek Gino Rossettim. Klub zakończył rozgrywki ligowe na 6. miejscu, w związku z czym zakwalifikował się do rozgrywek Serie A.
Sezon 1929/1930 mały|257x257px|Skład Interu na sezon 1929/1930; Meazza siedzi trzeci od lewej Meazza rozpoczął sezon 1929/1930 od rozegrania pierwszego meczu w Serie A, w którym Ambrosiana wygrała 2:1 z Livorno, a napastnik zdobył bramkę już w 6. minucie spotkania. 3 listopada zdobył dwa gole w wygranym 3:2 starciu z Cremonese. Pierwszego hat-tricka w rozgrywkach Serie A zdobył 17 listopada, trzykrotnie pokonując bramkarza Padovy, Antonio Colognese.
19 stycznia 1930 dwukrotnie trafił w meczu z Torino. Tydzień później również zanotował dublet, tym razem strzelając przeciwko Genoi. 23 lutego zdobył dwie bramki w wygranym 6:2 meczu z Livorno. Dwie bramki zanotował w spotkaniu przeciwko Pro Vercelli. 23 marca skompletował hat-tricka w wygranym 4:2 meczu z S.S. Lazio. 27 kwietnia strzelił cztery gole, a Inter pokonał 6:0 zespół Romy. Meazza skompletował trzy gole po trzech minutach od rozpoczęcia starcia. 25 maja zanotował dublet w wygranym 8:0 meczu z Pro Patrią. 15 czerwca w meczu 32. kolejki Serie A z Genoą strzelił trzy bramki. mały|348x348px|Giuseppe Meazza podczas sezonu 1930/1931 Ambrosiana po zakończeniu sezonu 1929/1930 ligi włoskiej wzięła udział w Pucharze Mitropa. 15 lipca 1930 rozegrano pierwszy mecz, w którym Inter pokonał 4:2 Újpest (4:2), a Meazza zdobył dwa gole. W meczu rewanżowym Meazza również strzelił dwie bramki, ale Nerazzurri przegrali 4:2 i trzeba było rozegrać mecz rozstrzygający. W trzecim starciu padł remis 1:1, a Meazza zdobył bramkę. Rozegrano zatem jeszcze jeden mecz, w którym Ambrosiana wygrała 5:3. Balilla zdobył w tym meczu dwa trafienia. Inter awansował do półfinału, w którym przegrał 8:3 w dwumeczu ze Spartą Praga.
Ambrosiana w sezonie 1929/1930 zdobyła mistrzostwo Włoch, zdobywając 50 punktów. Meazza zdobył w tym sezonie 31 bramek, co pozwoliło mu na zdobycie korony króla strzelców. Z 7 golami został królem strzelców Pucharu Mitropy.
Sezon 1930/1931 5 października 1930 rozegrał pierwszy mecz 1930/1931, w którym strzelił bramkę, a Ambrosiana zremisowała z Pro Vercelli 1:1. Dublet zanotował 28 października w meczu z Casale (5:1). 21 grudnia również zanotował dwa trafienia w zremisowanym 2:2 meczu przeciwko Legnano.
15 lutego 1930, w wygranym meczu ligowym z Pro Vercelli (6:1), zdobył dwie bramki. 8 marca zanotował dwa trafienia w meczu 21. kolejki Serie A przeciwko Torino. 5 kwietnia strzelił dwa gole w spotkaniu z Modeną (5:2). W następnym meczu, przeciwko Alessandrii, również zdobył dwa gole. 31 maja w wygranym 5:0 meczu z AS Romą zdobył dwa gole. Tydzień później, w meczu 30. kolejki Serie A przeciwko Legnano (3:0), dwukrotnie trafił do siatki bramkarza, Angelo Rotondiego.
Meazza w sezonie 1930/1931 łącznie wystąpił w 34 meczach, w których strzelił 24 bramki. Ambrosiana zajęła 5. miejsce w rozgrywkach ligowych, gromadząc 38 punktów. Meazza z 24 golami zajął 2. miejsce w klasyfikacji strzelców Serie A – za zdobywcą 29 goli, Rodolfo Volkiem.
Sezon 1931/1932 mały|244x244px|Meazza w sezonie 1931/1932 (siedzi trzeci od lewej) Sezon rozpoczął 20 września 1931 od meczu z Casale, w którym Ambrosiana przegrała 3:1. Pierwszą bramkę strzelił w następnym meczu, rozegranym 27 września przeciwko Torino. 18 października zdobył dwa gole w wygranym 3:2 meczu z A.C. Milanem. Dublet skompletował 25 października w spotkaniu z Pro Vercelli.
31 stycznia 1932 zanotował trzy trafienia, a Ambrosiana 4:0 z drużyną Casale. 26 maja strzelił dwie bramki w meczu 31. kolejki Serie A przeciwko Genui. Trzy dni później również zdobył dwa gole, tym razem remisując 2:2 z Lazio.
Ambrosiana-Inter zakończył sezon 1931/1932 na 6. miejscu z 38 punktami. Giuseppe Meazza z 21 golami na koncie został wicekrólem strzelców rozgrywek (razem z Libero Marchiną).
Sezon 1932/1933 mały|264x264px|Giuseppe Meazza i Giampiero Combi podczas Derbów d’Italia (1933) Sezon 1932/1933 rozpoczął od spotkania z Pro Patrią (6:2), w którym zdobył trzy bramki, strzelając w 5., 41. i 89. minucie spotkania. 8 grudnia, w wygranym 3:2 meczu z Padovą, zanotował dwa trafienia.
8 stycznia 1933 strzelił dwie bramki w meczu przeciwko Palermo. Tydzień później również zanotował dublet, dwukrotnie trafiając w spotkaniu z Bari. 16 kwietnia strzelił dwa gole w wygranym 5:1 meczu 25. kolejki Serie A przeciwko Torino.
Meazza skończył sezon z 20 trafieniami, plasując się na 4. pozycji w klasyfikacji króla strzelców Serie A. Ambrosiana-Inter zajął 2. miejsce w lidze, w związku z czym zakwalifikował się do Pucharu Mitropa, w którym pierwszy mecz rozegrał 25 czerwca, przegrywając 1:0 z First Vienną. W meczu rewanżowym Inter wygrał 4:0, a Meazza zanotował hat tricka. Włoski zespół doszedł do finału rozgrywek, w którym przegrał 4:3 z Austrią Wiedeń. Z 5 golami został królem strzelców rozgrywek.
Sezon 1933/1934 Najmłodsi piłkarze w historii Serie A, który strzelili 100 goli Lp. Piłkarz Wiek 1. Giuseppe Meazza 23 lata i 32 dni 2. Silvio Piola 23 lata i 68 dni 3. Giampiero Boniperti 23 lata i 193 dni 4. Felice Borel 23 lata i 307 dni 5. José Altafini 24 lata i 239 dni 6. Mauro Icardi 25 lat i 27 dni 7. Edinson Cavani 25 lat i 340 dni 8. Omar Sívori 26 lat i 90 dni 9. Guglielmo Gabetto 26 lat i 104 dni 10. Alberto Gilardino 26 lat i 105 dni 10 września 1933 rozegrał pierwszy mecz sezonu 1933/1934, w którym Ambrosiana wygrała 9:0 z Casale, a Meazza skompletował trzy trafienia. 24 września, w wygranym 2:1 meczu z Napoli, strzelił obie bramki dla swojego zespołu. Jego pierwszy gol był 100. w rozgrywkach Serie A, dzięki czemu w wieku 23 lat i 32 dni stał się najmłodszym piłkarzem, który zdobył 100 goli w najwyższej klasie rozgrywkowej we Włoszech. 1 listopada strzelił dwie bramki w starciu z A.C. Milanem (3:0). 5 listopada w meczu 9. kolejki Serie A przeciwko Lazio (4:1) strzelił cztery gole, trafiając w 12., 47., 62. i 76. minucie meczu. mały|307x307px|Meazza w walce o piłkę podczas Derbów d’Italia W drugiej połowie sezonu znalazł się w fatalnej formie strzeleckiej, nie strzelając bramki w siedmiu meczach: od grudnia do lutego. Passę bez bramki 18 lutego 1934 w meczu z Alessandrią (2:0), w którym strzelił bramkę w 67. minucie spotkania. 18 marca strzelił dwie bramki w wygranym 8:1 meczu z Lazio. Były to jego ostatnie gole w tym sezonie Serie A; Meazza nie trafił do siatki w sześciu pozostałych meczach, a w dwóch nie zagrał z powodu kontuzji.