thumb|Paris Hilton jest często określana jako „osoba znana z tego, że jest znana” – tu ze swoim partnerem na czerwonym dywanie Celebryta (od ang. celebrity, z łac. celebrare) – znana osoba będąca obiektem zainteresowania mediów, zwłaszcza tabloidówcelebryta, Obserwatorium Językowe Uniwersytetu Warszawskiego.. Spotyka się również określenie osobowość medialna.
Zgodnie z definicją sformułowaną przez Daniela Boorstina w 1961 roku „celebryta to osoba, która jest znana z tego, że jest znana”. Słowo „celebryta” nie jest dokładnym synonimem gwiazdy, sławy, idola, autorytetu. Ze względu na możliwość szerokiego oddziaływania społecznego celebryci wykorzystywani są w działaniach reklamowych.
Pochodzenie wyrazu Słowo to w języku polskim pojawia się od 2009 roku: statystyki wyszukiwarki Google pokazują, że do stycznia 2009 wyraz ten w zasobie słów polskiego internauty nie istniał. thumb|center|500px|Statystyka wywołań słów: celebryta, celebryci, celebryt w wyszukiwarce GoogleStatystyki wyszukiwarki Google.
Występowanie tego leksemu w polskojęzycznej przestrzeni komunikacyjnej przed tym okresem jest sporadyczne i ogranicza sięWyszukiwarka wydawnictw Google Books: celebryta, celebryci. do niewielkiej liczby publikacji specjalistycznych w dziedzinie mediów: rok 2007 – Wiesław Godzic, teoretyk mediówW. Godzic, Znani z tego, że są znani. Celebryci w kulturze tabloidów, Warszawa 2007.; Jacek Żakowski, dziennikarzCytat: „Gdy w grę wchodzi jakiś nieżyczliwy władzy celebryta mogący mieć jakiekolwiek publiczne znaczenie [...]” ;– Jacek Żakowski. Nauczka. Str. 264. Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2007.; Teresa Grzeszak, teoretyk prawa cywilnegoCytat: „We Francji celebryci muszą tolerować rozpowszechnianie o nich tylko tych informacji, które są légitime i utile,, czyli zaspokajają uprawniony interes opinii publicznej i są dla niej użyteczne.” – Teresa Grzeszak, „Celebryci kontra tabloidy, czyli o nowych funkcjach zadośćuczynienia”. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z prawa własności intelektualnej / Prawo własności intelektualnej wczoraj, dziś i jutro. Zeszyt 100. s. 130. Oficyna Wolters Kluwer, 2007. rok 2008 – Tomasz Potkaj, redaktor tygodnika o celebrytach RewiaTomasz Potkaj, „Czy ojciec dyrektor jest celebrytą?,” Tygodnik Powszechny, 02.09.2008 (dostępne też na: tygodnik.onet.pl).; Radosław Strzelecki, filozofPojedyncze użycie w urwanym zdaniu: „To jest wtedy gra. Panuje powszechna opinia, że tzw. celebryci...” – Radosław Strzelecki, magazyn Mêlée nry 1–4/2008. s. 314.
Swoją popularność celebryta może wykorzystać w działaniach reklamowych firm w zamian za wynagrodzenieNajdrożsi celebryci, czyli reklamowe lokomotywy 2011 w PRNews.pl (Dostęp:2012-01-16)..
Zobacz też
15 minut sławy trawelebryta celebrans wags bywalec salonów celebryta internetowy
Przypisy
Bibliografia Poradnia językowa PWN, poradnia.pwn.pl T. Potkaj, Czy ojciec dyrektor jest celebrytą?, „Tygodnik Powszechny”, 02.09.2008 (dostępne też na: tygodnik.onet.pl).