Indyjska odmiana języka angielskiego () – odmiana standardowa języka angielskiego używana na subkontynencie indyjskim, powstała w okresie kolonialnych rządów brytyjskich. Jest zasadniczo oparta na angielszczyźnie brytyjskiej, lecz obecnie ulega także pewnym wpływom odmiany amerykańskiej. Pisownia amerykańska dominuje w publikacjach naukowych. Odmiana ta wykazuje dodatkowo pewne zróżnicowanie w zależności od regionu i języka-substratu.
Wymowa Wymowa wielu osób jest pod mocnym wpływem systemu fonologicznego ojczystego języka. Pewne fonemy angielskie nie występują w językach indyjskich i są zastępowane fonemami znanymi z lokalnych języków.
Przykłady:
Samogłoski często przechodzi w Nie występujące w językach indyjskich krótkie [ɛ] wydłuża się i przechodzi w długie [eː], np. pen jest wymawiane jako [pe:n] Nie występujące w językach indyjskich dyftongi (jak w face) oraz (jak w goat) są realizowane odpowiednio jako [] i [].
Spółgłoski Większość języków indyjskich nie rozróżnia pomiędzy i . Tak więc wet i vet są homofonami. Spółgłoski zwarte są zawsze nieaspirowane. Angielskie spółgłoski dziąsłowe , zazwyczaj są utożsamiane z indyjskimi spółgłoskami retrofleksywnymi [], []. (W indyjskich językach istnieje fonemiczne zróżnicowanie spółgłosek zębowych i retrofleksywnych) Niewystępujące spółgłoski ( i zastępowane odpowiednio są przez spółgłoski [] i [] lub []. Na przykład thin jest wymawiane jako [] zamiast . Nieistniejące [z] zastępowane jest przez [dʒ]. Nieistniejące [f] zastępowane jest przez [pʰ]. W niektórych regionach nie występują nagłosowe zbitki spółgłoskowe, tak więc school jest w Pendżabie wymawiane . W niektórych regionach (np. w Biharze) spółgłoska [ʃ] zastępowana jest przez [s], w Bengalu zachodzi proces dokładnie odwrotny.
Słownictwo Naturalnie wiele słów z języków miejscowych używanych jest w indyjskiej angielszczyźnie, szczególnie na określenie miejscowych realiów: lokalnej flory, nazw potraw, kast itp. Istnieje jednak również grupa słów „angielskich”, które nie występują w językach lokalnych, np.: brinjal (z portugalskiego berinjela) – bakłażan (w ogólnej angielszczyźnie aubergine lub eggplant) capsicum – papryka (bell pepper) lady’s fingers – okra curd – jogurt (yoghurt) banyan – figowiec bengalski (od indyjskiego słowa banija (kupiec), gdyż wędrowni handlarze często odpoczywali pod tymi drzewami).
Używa się na co dzień, również w publikacjach, niektórych liczebników indyjskich: lakh (100 000) i crore (10 mln), np. the population of this city is 50 lakhs.
Linki zewnętrzne Artykuł: English in India Artykuł: Linguistic and Social Characteristics of Indian English Artykuł: On the future of Indian English
Kategoria:Języki Indii Kategoria:Odmiany terytorialne języka angielskiego