Język awadhi – język indoaryjski używany przez około 2,5 mln osób w północnych Indiach zwłaszcza w regionie Awadh (Ajodja, ang. Oudh) w stanie Uttar Pradeś, również w stanach Bihar i Madhja Pradeś. Posługuje się nim również około pół miliona ludzi w przygranicznych rejonach Nepalu. Często bywa uważany za dialekt języka hindiDanuta Stasik: Język hindi cz. 1 Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 1994/97, s. 5–6., zwłaszcza że edukacja odbywa się w standardowym hindi.
Historia Awadhi wykształcilo się ze średniowiecznego dialektu apabrańśa ardhamagadhi prawdopodobnie na początku II tysięclecia n.e.B. Tivari: Hindi bhaṣa, Ilahabad 1986, s. 48.
Literatura w awadhi Przed kodyfikacją hindi w XIX w. na bazie dialektu khari boli awadhi stanowił najważniejszy, obok bradżu, dialekt literacki szeroko pojętego tzw. obszaru językowego hindi (hindī bhāṣī kṣetr). Najsławniejszym dziełem jest wersja Ramajany Ramćaritmanas autorstwa wielkiego poety Tulsidasa, nazywana często w skrócie Tulsiramajana.
Przypisy
Bibliografia
Grzegorz Płusa: Hindi ke bare men hindi men, W hindi o hindi, Cz. III Przegląd i charakterystyka dialektów hindi, Uniwersytet Jagielloński, Kraków 1986 .
Kategoria:Języki indoaryjskie