mały|Piercing języka mały|200px|Kobieta z ludu Mursi z glinianym krążkiem. Bardzo skrajny przykład kolczykowania Piercing [wym. pir-sing] (ang. pierce [], starofr. percier, łac. pertundere, pertusus – „przebijać”, „przekłuwać”) – forma modyfikacji ciała polegająca na nakłuwaniu lub przecinaniu części ciała człowieka w celu utworzenia otworu, w którym można nosić biżuterię (zazwyczaj kolczyk) lub implant.

Zabieg Przekłuwanie ciała trwa z reguły około dwóch minut, przy czym samo przekłucie skóry zajmuje zaledwie kilka sekund. Do wykonania zabiegu używa się specjalnych szczypiec do podtrzymywania fałdów skórnych (z reguły wcześniej wysterylizowanych w autoklawie) oraz igły wenflonowej bądź specjalnej igły iniekcyjnej. Gdy piercer ustali z klientem dokładne miejsce przekłucia, chwyta je szczypcami, następnie przebija igłą, do której (lub do jej plastikowej obwódki w przypadku wenflonu) po przekłuciu wprowadza bezpośrednio kolczyk.

Do wykonywania przekłuć zaleca się nieużywanie pistoletu. Z powodu obecności plastikowych części nie jest możliwa jego sterylizacja, a kolczyki stosowane do przekłuwania są wykonywane ze stali chirurgicznej, która może uczulać. Ponadto nie są one ostro zakończone, więc podczas przebijania rozrywają tkankę.

Stosunek Kościoła katolickiego do kolczykowania ciała W XIII wieku Kościół katolicki zabronił kolczykowania ciała w związku z dogmatem, według którego człowiek jest stworzony na obraz Boga, a zatem nikt nie ma prawa ingerować w ten obraz. Po wprowadzeniu powszechnego zakazu uszy oraz inne części ciała kolczykowali sobie jedynie piraci, złodzieje oraz przedstawiciele niższych klas społecznych.

Rodzaje piercingu Pępek (navel) Piercing ten zwykle nie przechodzi dokładnie przez pępek, lecz przez płat skóry znajdujący się nad nim lub pod nim. Piercing bezpośrednio przez pępek jest możliwy wyłącznie wtedy, gdy osoba ma pępek wystający, tzw. outie. Piercing ten rozpowszechnił się szczególnie wśród młodych kobiet.

Jest to jedno z najwolniej gojących się przekłuć; proces ten może trwać nawet rok. Powodem jest małe ukrwienie tego obszaru ciała. Najczęściej stosowaną biżuterią są bananki.

Sutki (nipple) Piercing sutków może być wykonywany zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Przebicie wykonuje się zwykle poziomo lub pionowo. Czas gojenia wynosi zazwyczaj od 2 do 4 miesięcy. Biżuterią najczęściej stosowaną w tego rodzaju piercingu są kółka, podkowy, sztangi oraz tzw. Nipple shield. Piercing ten, oprócz walorów estetycznych, może mieć także znaczenie funkcjonalne, gdyż sutki należą do stref erogennych. Osoby z tym piercingiem twierdzą, że zwiększa on ich czułość.

Piercing ten nie przeszkadza w karmieniu piersią, jednak nie zaleca się karmienia z założoną biżuterią.

Narządy płciowe (genitals)

Piercing powierzchniowy Piercing powierzchniowy wykonuje się w dowolnym miejscu na skórze, bez przebijania żadnych konkretnych tworów. Nie pełni on żadnej innej funkcji poza estetyczną. Większość piercingów na skórze jest szybko odrzucana przez organizm, toteż większość takich przebić nigdy się nie goi. Z tego względu piercing powierzchniowy ma w większości przypadków charakter tymczasowy. Istnieje jednak terminologia dotycząca niektórych szczególnych miejsc często poddawanych przekłuwaniu: Hip – miejsce, w którym widoczne są kości miednicy Madison – miejsce pod szyją, nad dekoltem Nape – tył szyi Neck – boki szyi Wrist – nadgarstek Sternum – miejsce pomiędzy piersiami

Corset Jest to podtyp piercingu powierzchniowego. Modyfikacja ta charakteryzuje się kolczykami umieszczonymi parami wzdłuż kręgosłupa i połączonymi wstążką, co wyglądem przypomina gorset. Jest silnie powiązana z BDSM. Ze względu na bardzo duże prawdopodobieństwo zahaczania ubraniem o kolczyki, co prowadzi do migracji, jest to modyfikacja tymczasowa.

Hand web Piercing ten obejmuje błoniastą skórę pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym. Goi się powoli, od 6 miesięcy do roku. W tym czasie należy zachować higienę okolicy przekłucia. Ze względu na swoje położenie jest trudny do utrzymania.

Piercing a zdrowie Z medycznego punktu widzenia kolczykowanie ciała jest równoznaczne z jego okaleczaniem. Przekłucie, w którym umieszczono kolczyk, stanowi otwartą ranę, której gojenie jest długotrwałe. Z tego powodu w piercingu nie używa się biżuterii wykonanej ze srebra lub złota, jako metali niekorzystnie wpływających na proces gojenia. Do świeżych przekłuć używa się tytanu G23, bioplastu i PTFE. Są to materiały hipoalergiczne, pozbawione niklu (który najczęściej jest przyczyną uczuleń) oraz biozgodne. Przekłucie powinno być wykonane w warunkach sterylnych przez osobę wykwalifikowaną (nazywaną piercerem), aby zminimalizować ryzyko zakażenia np. gronkowcem lub wirusem zapalenia wątroby typu C, wirusem zapalenia wątroby typu B oraz wirusem HIV.

.

Gojenie Czas gojenia zależy od miejsca przekłucia oraz indywidualnych cech organizmu. W pierwszej fazie gojenia normalne jest odczuwanie dyskomfortu, lekkiego bólu, swędzenia i pieczenia. Często wydziela się także płyn zawierający limfę, który po zaschnięciu tworzy suche strupki na biżuterii. Czas gojenia najczęściej przekłuwanych części ciała: ucho: Standard Lobe – od 1 do 2 miesięcy Tragus – od 1,5 do 3 miesięcy Vertical Tragus – od 1,5 do 3 miesięcy Anti Tragus – od 1 do 3 miesięcy Conch – od 1,5 do 2 miesięcy Industrial – od 5 do 9 miesięcy Forward Helix – od 2 do 3 miesięcy Helix – od 3 do 6 miesięcy Horizontal Lobe – od 6 do 9 tygodni Daith – od 2 do 3 miesięcy Rook – od 1,5 do 2 miesięcy łuk brwiowy: Standard Eyebrow – od 1,5 do 3 miesięcy Horizontal Eyebrow – od 1,5 do 2 miesięcy Anti Eyebrow – od 1,5 do 2 miesięcy nos: Standard Nostril – od 1 do 2 miesięcy Septum – od 1,5 do 3 miesięcy Bridge – od 1 do 3 miesięcy Vertical Bridge – od 1,5 do 3 miesięcy Nasallang – od 1,5 do 3 miesięcy warga: Standard Labret – od 1,5 do 2 miesięcy Lip Ring – od 1,5 do 2 miesięcy Madonna/Monroe – od 1,5 do 2 miesięcy Horizontal Lips – od 1,5 do 2 miesięcy Lowbrets – od 1 do 2 miesięcy język: Standard Tongue – od 1 do 3 tygodni Double Tongue – od 2 do 3 tygodni Horizontal Tongue – od 2 do 3 tygodni Tongue Web – od 2 do 3 tygodni Venom – od 2 do 3 tygodni sutki: od 2 do 4 miesięcy pępek – od 1 do 6 miesięcy genitalia Męskie Ampallang – ok. 3-6 miesięcy Apadravya – 4-6 miesięcy Dydoe – 4-6 miesięcy Hafada (moszna) – 3-9 miesięcy Frenum – 3 do 5 tygodni Napletek Prince Albert – 2 do 4 tygodni Guiche Żeńskie Christina – 3-4 miesięcy Fourchette Isabella – 2-3 miesięcy Łechtaczka – 4 do 6 tygodni Napletek łechtaczki – 2-3 miesięcy Nefretiti Triangle – 3-4 miesięcy Wargi sromowe – 2-3 miesięcy

Niekorzystne efekty noszenia kolczyków w świetle badań naukowych

Do najczęstszych powikłań związanych z noszeniem kolczyków zalicza się: stan zapalny bliznowce utratę tkanki pod wpływem zerwania rozczłonkowanie płatków uszu

Zarejestrowano zależność pomiędzy wczesnym przekłuwaniem uszu u dziewczynek a późniejszym rozwojem alergii.

Według prof. Ewy Czarnobilskiej, kierowniczki zespołu prowadzącego badania, główną przyczyną występowania odczynu alergicznego, wskazywaną przez alergologów, jest obecność niklu jako składnika stopów używanych do produkcji kolczyków – przy czym nieistotny jest deklarowany przez producenta rodzaj metalu, z jakiego wykonana jest biżuteria, gdyż nikiel jest składnikiem standardowymOpisane powyżej zjawisko można zobrazować w warunkach domowych prostym doświadczeniem, gdzie żelazny gwóźdź wbija się w bloczek z żelatyny lub innego biopolimeru. Pod wpływem wilgoci gwóźdź rdzewieje, a ceglasty osad stopniowo dyfunduje do warstw okalających ciało obce. Kolczyk jest takim właśnie gwoździem, choć zamiast z żelaza zrobiony jest z niklu. Nikiel dyfunduje do żywych tkanek – m.in. do tkanki tłuszczowej oraz krwi z porozrywanych naczyń włosowatych. Jest to dyfuzja w skali mikro. Dyfuzja w skali makro zachodzi dzięki mikrokrążeniu – krew nieustannie krążąca w nieuszkodzonych naczyniach włosowatych nasyca się atomami niklu, które rozchodzą się za sprawą krążenia ogólnego po całym ciele. Wydawać by się mogło, iż nikiel jako metal mniej reaktywny od żelaza nie stanowi istotnego zagrożenia, lecz krew otaczająca kolczyk powoduje jego korozję. W kontakcie z H2O powstaje trujący wodorotlenek niklu (II) Ni(OH)2; w kontakcie z jonami wodorowęglanowymi HCO3− i karbaminohemoglobiną HbCO2 powstają trujące: węglan niklu (II) NiCO3 oraz węglan niklu (III) Ni2(CO3)3; zaś w kontakcie z oksyhemoglobiną HbO2 powstają trujące: tlenek niklu (II) NiO, tlenek niklu (III) Ni2O3, tlenek niklu (II,III) Ni3O4 oraz tlenek niklu(IV) NiO2. Do osocza przedostają się również jony Ni2+ oraz Ni3+. Wszystkie te substancje powstają w wyższych stężeniach od stężenia wolnych atomów niklu. Wskutek rozprzestrzenienia się związków niklu może dojść m.in. do wysypki na odległych częściach ciała..

Objawy alergii widoczne są w postaci wyprysków skórnych. Objaw ten jest często tłumaczony alergią pokarmową (np. na mleko), tymczasem przyczyna leży w kontakcie kolczyka (jonów niklu) z układem immunologicznym.

Istotne jest, że zaprzestanie noszenia kolczyków przez dziecko nie skutkuje zniknięciem objawów alergii. Układ immunologiczny zapamiętuje obecność jonów niklowych, które przez pewien okres życia występowały we krwi i limfie człowieka. Mimo zaprzestania noszenia kolczyków u dziecka może występować reakcja alergiczna na: metalowe części garderoby aparaty ortodontyczne protezy dentystyczne płytki ortopedyczne potrawy gotowane w garnkach z dodatkiem niklu margarynę (nikiel jest katalizatorem uwodorniającym tłuszcze nienasycone) monety (w szczególności jednozłotowe) czekoladę orzechy warzywa strączkowe wino piwo.

W świetle badań alergologicznych przeprowadzonych na próbie 428 uczniów w wieku 7–8 i 16–17 lat stwierdzono, że: u 30% badanych wystąpiła alergia na nikiel alergia występowała częściej u dziewcząt, które miały założone kolczyki we wczesnym dzieciństwie.

Innymi objawami alergii na nikiel są: nawracające infekcje ataki astmy przewlekłe zapalenie krtani.

Zobacz też

kolczyk piercing okolic twarzy

Uwagi

Przypisy