thumb|Ilustracja prawa Lamberta
Prawo Lamberta – prawo optyki sformułowane przez Johanna Heinricha Lamberta w 1760 r. określające zależność światłości od kierunku propagacji fali:
Jeżeli pewna niewielka powierzchnia promieniuje lub rozprasza światło, to światłość I w kierunku tworzącym kąt z normalną do powierzchni promieniującej wyraża się wzorem
gdzie – światłość w kierunku prostopadłym do powierzchni promieniującej.
Prawo to jest spełnione ściśle, gdy powierzchnia promieniująca jest ciałem doskonale czarnym.
Zobacz też prawo Beera prawo Lamberta-Beera
Kategoria:Prawa optyki