Filip Istner (ur. 5 sierpnia 1912 we Lwowie, zm. 6 grudnia 1990 w Sztokholmie) – polski poeta, dziennikarz i publicysta literacki żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się we Lwowie w rodzinie żydowskiej. Tam uczęszczał do Żydowskiego Gimnazjum Humanistycznego, a następnie do Wyższej Szkoły Dziennikarskiej w Warszawie. Należał do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, za działalność w której poddawany był represjom. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez władze radzieckie i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. Następnie trafił do łagru na Kołymie. Zwolniony z niego w 1941 na mocy Układu Sikorski-Majski zaczął pracę w Nowosybirsku i Krasnojarsku (m.in. w kamieniołomach i kołchozie). Był także nauczycielem języka polskiego w szkole polskiej w Aczyńsku, a następnie okręgowym inspektorem polskich szkól.
W 1946 jako repatriant powrócił do Polski i osiadł w Warszawie. Rozpoczął pracę w Polskim Radiu. Został z niego zwolniony w 1957 wraz z grupą kolegów pod zarzutem działalności rewizjonistycznej. Następnie pracował jako dziennikarz. W grudniu 1968, po antysemickiej nagonce, będącej następstwem wydarzeń marcowych, wyemigrował wraz z rodziną do Izraela. Pod koniec lat 80. XX wieku przeprowadził się do Szwecji i osiadł w Sztokholmie. Zmarł popełniając samobójstwo.
Wybrane dzieła 1989: To już [wiersze] 1970: Moja droga do Izraela 1962: Watykan w poszukiwaniu nowych drog 1961: Rola kościoła katolickiego we współczesnych stosunkach międzynarodowychó
Linki zewnętrzne Kontury w serwisie ceeol.com
Kategoria:Emigranci marcowi Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1939–1941 Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie więzienia na Zamarstynowie (okupacja radziecka) Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy zesłańcy na Kołymę Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie