Leopardus braccatus – gatunek ssaka z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1889 roku amerykański paleontolog Edward Drinker Cope nadając mu nazwę Felis braccata. Holotyp pochodził z Mato Grosso, w Brazylii.
Analizy molekularne, morfologiczne i biogeograficzne z 2020 roku wykazały, że L. braccatus jest odrębnym gatunkiem. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Leopardus: leopardos „lampart, pantera”. braccatus: „w spodniach, noszący spodnie”, od bracae „bryczesy, spodnie”.
Zasięg występowania L. braccatus występuje w środkowej Brazylii (od Pantanalu do południowo-zachodniej części stanu Piauí w północno-wschodniej Brazylii), Paragwaju, na nizinach Boliwii (Beni) i w północnej Argentynie (Formosa).
Morfologia Osiąga około 55–70 cm długości, przy ciężarze 3–7 kg.
Przypisy
Kategoria:Kotowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1889 roku