Mewa krótkodzioba (Rissa brevirostris) – gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący wyspy na Morzu Beringa. Zimą rozprasza się po północnym Pacyfiku. Nie wyróżnia się podgatunków. Jest gatunkiem narażonym na wyginięcie.
Morfologia Wygląd Wśród innych mew wyróżnia się krótkim dziobem i małym rozmiarem. Głowa, brzuch i pierś są czysto białe, oczy czarne, dziób żółty. Skrzydła mają szary kolor, od góry widać dwa białe półksiężyce. Lotki pierwszorzędowe czarne, z jednym białym półksiężycem i dwoma białymi plamkami. Ogon, kuper, pokrywy podogonowe i nadogonowe także są białe. Nogi są ciemnoczerwone, pazury czarne.
Jeszcze bardzo młode pisklęta mają białą głowę, pierś i skrzydła, resztę ciała szarą. Nogi i dziób – czarne. Z czasem skrzydła i wierzch ciała bardziej szarzeją, a dziób i nogi czerwienieją.
U ptaków z pierwszego lata na szyi są dwa szare pasy, a wewnętrzna strona skrzydeł jest biało obrzeżona, co przy złożonych skrzydłach układa się w kształt litery „W”.
Wymiary długość ciała: 35–39 cm rozpiętość skrzydeł: 84–92 cm
Zasięg występowania Występuje na Wyspach Pribyłowa, wyspach Bogoslof i Buldir w archipelagu Aleutów (stan Alaska, USA) oraz na Wyspach Komandorskich (Rosja). Mniejsze kolonie odkryto w latach 1990. i na początku XXI wieku na kilku innych wyspach Aleutów – Unalga, Koniuji, Amak i Chagulak. Zimą rozprasza się po północnym Pacyfiku. Czasami zalatuje do Japonii. Zasięg jej występowania to ok. 1,32 mln km².
Ekologia mały|lewo|Kolonia lęgowa na Saint George Island Biotop Występuje na otwartym morzu oraz na klifach.
Pożywienie Zjada małe ryby, małe kalmary i morskie bezkręgowce.
Lęgi 240px|mały|Pisklę mewy krótkodziobej Mewy krótkodziobe gniazdują w koloniach na pionowych klifach. Przylatują tam w kwietniu i odlatują w okolicach września. Wyprowadzają pojedynczy lęg, w którym są zwykle 2 jaja. Są inkubowane przez 23 do 32 dni, a pisklęta opuszczają gniazdo 38–48 dni po wykluciu.
Status Mewa krótkodzioba jest ptakiem narażonym na wyginięcie. Nie była wymieniona w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN z 1988 roku. W 1994 roku została zaklasyfikowana do gatunków narażonych na wyginięcie – VU (Vulnerable), bo od połowy lat 70. do połowy lat 90. XX wieku jej populacja zmniejszyła się o około 35%. Obecnie (2017) na wolności znajduje się ok. 280 tysięcy tych mew. Trend liczebności populacji nadal jest spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Mewowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Arktyki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1853 roku Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Fauna Rosji