Theodor Ippen, właśc. Theodor Anton Max von Ippen (ur. 29 listopada 1861 w Sezemicach, zm. 31 stycznia 1935 w Wiedniu) – austriacki dyplomata i albanolog.
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskiej, która dokonała konwersji na katolicyzm. Po ukończeniu szkoły średniej w Pradze studiował w Wiedniu. W latach 1897–1904 był konsulem Austro-Węgier w Szkodrze, należącej wówczas do Imperium Osmańskiego.
Jako dyplomata odbywał podróże po terytoriach dzisiejszej Albanii. Efektem jego podróży jest kilka prac obejmujących problematykę archeologiczną, etnologiczną, ale także obrazy współczesnego Ippenowi społeczeństwa albańskiego. Pisał także o historii i problemach wyznaniowych Albanii. Jako ekspert Austro-Węgier ds. albańskich wziął udział w konferencji londyńskiej, kończącej I wojnę bałkańską.
W czasie I wojny światowej walczył na froncie włoskim, w 1917 był komendantem wojskowym w Udine. Po zakończeniu wojny podjął pracę w służbie dyplomatycznej państwa austriackiego. W 1920 przez krótki okres sprawował urząd ministra spraw zagranicznych Republiki Austrii. W 1921 był członkiem międzynarodowej komisji ds. określenia zasad żeglugi na Dunaju. W 1932 przyjął z rąk króla Albanii, Zoga I Order Skanderbega – najwyższe odznaczenie, przyznawane cudzoziemcom.
Dzieła 1892: Novibazar und Kossovo, wyd. Wiedeń 1907: Skutari und die nordalbanische Küstenebene, wyd. Sarajewo 1908: Die Gebirge des nordwestlichen Albanien, wyd. Wiedeń
Bibliografia
Kategoria:Austriaccy ministrowie Kategoria:Dyplomaci Austro-Węgier Kategoria:Folkloryści Kategoria:Odznaczeni Orderem Skanderbega Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Austriaccy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Austriaccy albaniści