Johann Passler (ur. 18 sierpnia 1961 w Anterselvie) – włoski biathlonista, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i czterokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera W Pucharze Świata zadebiutował 14 stycznia 1982 roku w Egg am Etzel, zajmując 19. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 9 marca 1983 roku w Oslo, zajmując drugie miejsce w tej samej konkurencji. W zawodach tych rozdzielił Dmitrija Wasiljewa z ZSRR oraz Andreasa Schweigera z RFN. W kolejnych startach jeszcze 11 razy stawał na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 23 stycznia 1988 roku w Anterselvie wygrał bieg indywidualny, a 11 marca 1989 roku w Östersund i 16 stycznia 1993 roku w Val Ridanna był najlepszy w sprincie. Ostatni raz w czołowej trójce znalazł się 18 marca 1995 roku w Lillehammer, gdzie był drugi w sprincie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1987/1988, kiedy zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Niemcem Fritzem Fischerem i Eirikiem Kvalfossem z Norwegii.

W 1982 roku wystartował na mistrzostwach świata w Mińsku, gdzie zajął 27. miejsce w biegu indywidualnym, 20. w sprincie i piąte w sztafecie. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Ruhpolding wywalczył brązowy medal w sprincie. Wyprzedzili go tam jedynie Frank-Peter Roetsch z NRD i Eirik Kvalfoss. Kolejny brązowy medal zdobył podczas mistrzostw świata w Oslo w 1986 roku, gdzie wspólnie z Wernerem Kiemem, Gottliebem Taschlerem i Andreasem Zingerle zajął trzecie miejsce w sztafecie. Ponadto sztafeta włoska w składzie: Pieralberto Carrara, Wilfried Pallhuber, Johann Passler i Andreas Zingerle zwyciężyła na mistrzostwach świata w Oslo/Mińsku/Kontiolahti w 1990 roku oraz rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Borowcu. Był też czwarty w tej samej konkurencji na mistrzostwach świata w Feistritz w 1989 roku oraz mistrzostwach świata w Lahti w 1991 roku, a także w sprincie na MŚ 1986 i MŚ 1989, przegrywając walkę o podium odpowiednio z André Sehmischem z NRD i Jurijem Kaszkarowem z ZSRR.

Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Sarajewie w 1984 roku. Zajął tam 35. miejsce w biegu indywidualnym i piąte w sztafecie. Największe sukcesy osiągnął podczas igrzysk olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie zdobył dwa medale. Najpierw zajął trzecie miejsce w biegu indywidualnym, przegrywając tylko z Frankiem-Peterem Roetschem i Walerijem Miedwiedcewem z ZSRR. Następnie był ósmy w sprincie, a w ostatnich zawodach, razem z Kiemem, Taschlerem i Zingerle był trzeci w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Albertville był między innymi siódmy w biegu indywidualnym i czwarty w sztafecie. Brał również udział w igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku, gdzie rywalizację w sprincie ukończył na trzynastej pozycji, a w sztafecie zajął szóste miejsce.

Z zawodu był policjantem.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie

Mistrzostwa świata

Puchar Świata Sezon Miejsce 1981/1982 19. 1982/1983 7. 1983/1984 - 1984/1985 30. 1985/1986 20. 1986/1987 30. 1987/1988 3. 1988/1989 15. 1989/1990 20. 1990/1991 20. 1991/1992 4. 1992/1993 5. 1993/1994 24. 1994/1995 29. 1995/1996 -

Miejsca na podium chronologicznie

Bibliografia

Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Biathloniści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Biathloniści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Medaliści zimowych igrzysk olimpijskich w biathlonie Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Włoscy biathloniści Kategoria:Włoscy medaliści olimpijscy Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Sarajewo 1984) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rasen-Antholz