G

G (wymowa: gie, minuskuła: g) – siódma litera alfabetu łacińskiego, dziesiąta litera alfabetu polskiego.

Wywodzi się z greckiej litery gamma (Γ). Pojawiła się w łacinie klasycznej w IV wieku p.n.e. – wcześniej do oznaczania głoski [], tak jak [] używano tej samej litery C. Dodanie do znaku C kreski umożliwiającej powstanie litery G przypisuje się Appiuszowi Klaudiuszowi Cenzorowi (312 r. p.n.e.). Współcześnie używana jest najczęściej do oznaczania głoski [], ale w zależności od języka przed e lub i może też oznaczać np. [], [], [],[] lub []. W języku samoańskim oznacza dźwięk //.

Grafemy i symbole oparte na G Niektóre litery diakrytyzowane i ligaturyǴǵĞğĜĝǦǧĠġG̃g̃ĢģḠḡǤǥꞠꞡƓɠ Znaki alfabetów fonetycznych ꬶ Symbole i skróty ₲

Inne reprezentacje

Kodowanie

Zobacz też Г (cyrylica)

Przypisy

Kategoria:Litery alfabetu łacińskiego Kategoria:Spółgłoski