B (wymowa: be, minuskuła: b) – druga litera alfabetu łacińskiego, trzecia litera alfabetu polskiego. Oznacza w danym języku zwykle spółgłoskę zwartą dwuwargową dźwięczną, np. [].
Historia Hieroglifegipski Protosynajskibet Fenickibet Greckabeta Etruskalitera B Łacińskalitera BPlik:EgyptianB-01.pngPlik:Proto-semiticB-01.pngPlik:PhoenicianB-01.png64pxPlik:EtruscanB-01.pngPlik:RomanB-01.png
Inne reprezentacje
Grafemy i symbole oparte na B Niektóre litery diakrytyzowane i ligaturyB́ b́ B̀ b̀ Ɓ ɓB̄ b̄Ḃ ḃ Ƃ ƃ B̈ b̈B̃ b̃ B̓ b̓Ƀ ƀꞖ ꞗB̯ b̯Ḇ ḇḄ ḅB̤ b̤Ꞵ ꞵZnaki alfabetów fonetycznychᶀᵬSymbole i skróty฿₿♭
Kodowanie
1
Zobacz też Б В (cyrylica) Beta b – barn
Przypisy
Kategoria:Litery alfabetu łacińskiego Kategoria:Spółgłoski