mały|Grób Józefa Orłowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Józef Orłowski (ur. 1819 w Piotrkowie, zm. 16 stycznia 1880 w Warszawie) – polski architekt.
Życiorys Był synem Ignacego.
Od 1838 pracował w Warszawie u Andrzeja Gołońskiego. W latach 1850–1856 był czynny w Piotrkowie, po czym wrócił do Warszawy. W swoich pracach wzorował się na stylach historycznych.
W 1857 otrzymał stopień budowniczego III klasy i w 1858 został budowniczym miasta Warszawy. Od 1872 był członkiem petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Zmarł nagle na serceJózef Piłatowicz Józef Orłowski [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXIV wyd. 1979 s. 230. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 33-1-4/5).
Prace (m.in.) Szpital św. Ducha przy ul. Elektoralnej 12 w Warszawie (1857–1861) Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Warszawie (1858–1860) Pałacyk Biernackich w Warszawie (1860) restauracja Zamku Królewskiego w Warszawie (1862–1863) Nowa Pomarańczarnia w Łazienkach Królewskich (1860, z Adolfem Loewe) Zespół budynków Warszawskiej Straży Ogniowej na Pradze odbudowa pałacu Jabłonowskich po pożarze (1864–1868) Kamienica Beyera (ul. Królewska 1/ul. Krakowskie Przedmieście 9, nieistniejąca) Fontanna przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie Dwór w Brzezinach
Odznaczenia Odznaczony Orderem św. Stanisława II klasy oraz Orderem św. Anny II klasy.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Urodzeni w 1819 Kategoria:Zmarli w 1880 Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Piotrkowie Trybunalskim