thumb|240px|alt=|Karol Tarnowski z Andrzejem Serafinem podczas drugiej edycji Akademii Platońskiej w Lanckoronie w 2018 roku. Karol Benito Tarnowski (ur. 20 lutego 1937 w Krakowie) – polski filozof, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w problematyce filozofii Boga i podmiotu, a także w filozofii postsekularnej. Inspiruje się francuską filozofią ducha (Jean Nabert, Louis Lavelle) oraz szeroko rozumianą fenomenologią (Jean-Luc Marion, Martin Heidegger, Emmanuel Levinas).
Życiorys W 1972 ukończył studia filozoficzne w Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam też uzyskał w 1978 na podstawie rozprawy pt. Faktyczność i bycie u wczesnego Heideggera stopień doktora nauk humanistycznych. W 1988 na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Bóg i wiara w filozofii Gabriela Marcela otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w dyscyplinie filozofia w specjalności filozofia religii. W 1999 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.
W 1978 podpisał deklarację założycielską Towarzystwa Kursów Naukowych.
Wykłada na UPJPII oraz UJ. Kierownik Katedry Filozofii Boga na PAT(obecnie UPJPII), współtworzył Wydział Filozoficzny PAT (z Tischnerem), jest redaktorem naczelnym serii „Filozofia i religii” (najpierw Znak, później Homini) oraz „Teologia żywa” (Znak). Członek m.in. Polskiej Akademii Umiejętności.
W 1996 pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskał Krzysztof Mech.
Jest również pianistą.
Życie prywatne Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Syn Karola Hilarego Tarnowskiego, współzałożyciela ziemiańskiej organizacji "Uprawa", oraz Janiny Wandy zd. Pawlikowskiej. Wnuk Jana Gwalberta Pawlikowskiego, przyrodni brat Jacka Woźniakowskiego. Jego powinowatym był poeta Adam Zagajewski.
Publikacje Pragnienie metafizyczne, Kraków, Znak 2017. Tropy myślenia religijnego, Kraków, Instytut Myśli Józefa Tischnera 2009. Usłyszeć niewidzialne, Zarys filozofii wiary, Kraków, Instytut Myśli Józefa Tischnera 2005 (Nagroda im. księdza Józefa Tischnera oraz Nagrodę Stowarzyszenia Wydawców Katolickich „Feniks”). Bóg Fenomenologów, Tarnów, Biblos 2000. Wiara i Myślenie, Kraków, Znak 1999. Człowiek i Transcendencja, Kraków, Znak 1995, wyd. II Znak 2007. Ku Absolutnej Ucieczce, Bóg i wiara w filozofii Gabriela Marcela, Kraków, WN PAT 1993. (rozprawa habilitacyjna)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Filozofowie współcześni Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Laureaci Nagrody im. księdza Józefa Tischnera