thumb|240px|right|Rzeźba na grobie Marii Witkiewiczowej na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku, wykonana przez Urszulę Kenar w pracowni Władysława Hasiora
Urszula Kenar (ur. w 1947 w Zakopanem) – polska scenografka teatralna.
Życiorys Jej ojcem był Antoni Kenar, a matką Halina Micińska. Jej przyrodnią siostrą była Anna Micińska. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Zakopanem w klasie rzeźby. Następnie w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych studiowała scenografię pod kierunkiem Andrzeja Stopki i Wojciecha Krakowskiego. Dyplom obroniła w roku 1973.
Debiutowała jako scenograf w roku 1973 w gdańskim Teatrze Wybrzeże, przygotowując z reżyserem Ryszardem Majorem sztukę Mirona Białoszewskiego Teatr osobny. Następnie współpracowała z Teatrem Nowym w Poznaniu, Teatrem Nowym w Łodzi, Teatrem Polskim we Wrocławiu, Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Od roku 1983 związana z Teatrem Starym w Krakowie. Projektowała scenografie również dla Teatru Telewizji.
Scenografie w Teatrze Starym Biedni ludzie F. Dostojewskiego, adaptacja i reżyseria T. Bradecki, muzyka S. Radwan, 22.01.1983. Z życia glist P. O. Enquista, reżyseria K. Babicki, muzyka S. Radwan, 2.07.1983. Woyzeck G. Büchnera, reżyseria T. Bradecki, muzyka S. Radwan, 18.01.1986. Wiosna Narodów w Cichym Zakątku A. Nowaczyńskiego, reżyseria T. Bradecki, muzyka S. Radwan, 7.02.1987. Zmiana P. Claudela, reżyseria M. Pasieczny, muzyka S. Radwan, 10.03.1990. Godzina kota P. O. Enquista, reżyseria M. Pasieczny, muzyka S. Radwan, 8.01.1991. Fantazy J. Słowackiego, reżyseria T. Bradecki, muzyka S. Radwan, 9.02.1991. Przerżnąć sprawę D. Mameta, reżyseria R. Scanlan, muzyka K. Szwajgier, 1.04.1992. Sonata Kreutzerowska L. Tołstoja, reżyseria M. Pasieczny, muzyka A. Zarycki, 13.03.1993. Jak wam się podoba W. Shakespeare'a, reżyseria T. Bradecki, muzyka S. Radwan, 12.12.1993. Cena A. Millera, reżyseria B. Wyszomirski, 14.01.1996. Gimpel głupek I. B. Singera, reżyseria K. Orzechowski, opracowanie muzyczne M. Mejza, 14.09.1996. Miarka za miarkę W. Shakespeare'a, reżyseria T. Bradecki, muzyka S. Radwan, 18.06.1998. Tomasz Mann J. Łukosza, reżyseria K. Orzechowski, opracowanie muzyczne M. Mejza, 9.04.1999. Kariera Artura Ui B. Brechta, reżyseria T. Bradecki, muz. S. Radwan, 20.11.1999. Przyjaciele odchodzą. Przesłanie z ostatniego peronu Wszechświata Z. Herberta, adaptacja i reżyseria T. Malak, muz. S. Radwan, 15.12.2001. Play Strindberg F. Dürrenmatta, reżyseria T. Bradecki, 14.03.2004
Nagrody 1974 – nagroda III stopnia za scenografię do przedstawienia Teatr osobny Mirona Białoszewskiego, w reżyserii Ryszarda Majora w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, na 15 Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu; 1980 – nagroda za scenografię do przedstawienia Koczowisko Tomasza Łubieńskiego, w reżyserii Tadeusza Minca w Teatrze Polskim we Wrocławiu, na 21. Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu; 1986 – nagroda specjalna dla Tadeusza Bradeckiego, Urszuli Kenar i Stanisława Radwana za twórczą inspirację zespołu aktorskiego w przedstawieniu Woyzeck Georga Büchnera, w reżyserii Bradeckiego w Starym Teatrze w Krakowie, na 26. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych; 1987 – nagroda za scenografie do przedstawień Tadeusza Bradeckiego - Wiosny Ludów w cichym zakątku Adolfa Nowaczyńskiego ze Starego Teatru w Krakowie i Pana Jowialskiego Aleksandra Fredry z Teatru im. Jaracza w Łodzi, na 13. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych "Klasyka Polska"; 1998 – nagroda za scenografię do przedstawienia Miarka za miarkę Szekspira, w reżyserii Tadeusza Bradeckiego ze Starego Teatru w Krakowie, na 2. Ogólnopolskim Festiwalu Komedii "Talia" w Tarnowie.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Zakopanem Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Urodzeni w 1947