Keprník (, Köppernik lub Glaserberg) – szczyt (góra) o wysokości 1423 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1422 m n.p.m., 1422,8 m n.p.m. lub 1423,0 m n.p.m.) w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (), w północno-wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich, na historycznej granicy Śląska i Moraw (główny szczyt jest po morawskiej stronie), w obrębie gminy Ostružná, oddalony o około 12,7 km na północny zachód od szczytu góry Pradziad (). Rozległość góry (powierzchnia stoków) szacowana jest na około 7,5 km², a średnie nachylenie wszystkich stoków wynosi około 12°.
Charakterystyka Lokalizacja thumb|250px|Widok z okolicy źródła Vřesová studánka w kierunku góry Keprník (2014 rok) Góra Keprník położona jest w północno-zachodnim rejonie całego pasma Wysokiego Jesionika, leżąca w części Wysokiego Jesionika, niemalże w centralnym obszarze (mikroregionu) o nazwie Masyw Keprníka (), leżąca na jego grzbiecie głównym, biegnącym od przełęczy Červenohorské sedlo do przełęczy Ramzovskiej (). Jest szczytem dobrze rozpoznawalnym poprzez swoje charakterystyczne szczytowe skalisko, położone w dodatku na odlesionej połaci szczytowej wśród roślinności wysokogórskiej, będącym na pierwszy rzut „oka” najwyższym w tej części pasma Wysokiego Jesionika i jest głównym, centralnym szczytem Masywu Keprníka. Jest bardzo dobrze widoczna i rozpoznawalna z drogi okalającej połać szczytową góry Pradziad (widoczna na prawo od szczytu góry Vozka), a z innego charakterystycznego punktu widokowego – z drogi okalającej szczyt góry Dlouhé stráně jest również bardzo dobrze widoczna i rozpoznawalna, położona na prawo od szczytu Vozka. Jest piątym co do wysokości szczytem Wysokiego Jesionika (po szczytach: Pradziad, Vysoká hole, Vysoká hole–JZ i Petrovy kameny).
Górę ograniczają: od północy przełęcz Sedlo pod Keprníkem w kierunku szczytu Šerák, od północnego wschodu doliny potoków o nazwach Keprnický potok i Bystrý potok, od wschodu mało wybitna przełęcz (najwyższa w Masywie Keprníka) o wysokości 1344 m n.p.m. w kierunku szczytu Žalostná, od południowego wschodu dolina potoku Rudohorský potok i przełęcz Sedlo pod Vřesovkou w kierunku szczytu Červená hora–S, od południa dolina potoku Hučivá Desná, od południowego zachodu przełęcz Sedlo Trojmezí w kierunku szczytu Vozka i dolina potoku Jelení potok oraz od północnego zachodu dolina potoku Klepáčský potok. W otoczeniu góry znajdują się następujące szczyty: od północnego wschodu Šumný, Spálená stráň, Nad Výrovkou i Domašovský kopec (szczyt leży w paśmie o nazwie Góry Opawskie ()), od wschodu Žalostná, od południowego wschodu Bršť (szczyt leży w paśmie Góry Opawskie), Točník, Červená hora–S, Červená hora i Šindelná hora, od południa Spálený vrch–SV, od południowego zachodu Vozka, Polom i Jelení stráň, od zachodu Černava–JZ oraz od północnego zachodu Černava, Mračná hora, Šerák–JZ i Šerák.
Stoki W obrębie góry można wyróżnić siedem następujących zasadniczych stoków: północny północno-wschodni o nazwie V Žalostné wschodni o nazwie Příčná południowo-wschodni o nazwie Vlčinec południowy południowo-zachodni o nazwie Trojmezí zachodni o nazwie Jelení stráň Stoki mniej więcej od wysokości (1260–1390) m n.p.m. w dół są zalesione w zdecydowanej większości borem świerkowym. Powyżej zgodnie z piętrowym układem stref klimatyczno-roślinnych dominują hale wysokogórskie, pokryte łąką i łanami nasadzanej kosodrzewiny. Na stokach występują wszystkie typy zalesienia: bór świerkowy, las mieszany oraz las liściasty. Na stokach północno-wschodnim, wschodnim i zachodnim poza borem świerkowym, występują wraz z obniżaniem wysokości niewielkie obszary lasu mieszanego, a na stoku wschodnim nawet nieznaczne połacie lasu liściastego. Niemalże wszystkie stoki charakteryzują się znaczną zmiennością wysokości zalesienia, z występującymi znacznymi polanami i przerzedzeniami, a nawet ogołoceniami. Na stoku północnym, blisko połaci szczytowej występuje pojedyncze większe skalisko, natomiast na stokach: północno-wschodnim, wschodnim i zachodnim występują liczne grupy skalne, w tym w odległości około 1,6 km na południowy zachód od szczytu (stok zachodni), na wysokości około 1060 m n.p.m., blisko płynącego potoku o nazwie Jelení potok – grupa skalna Jelení stráň. Ponadto na stoku zachodnim blisko przełęczy Sedlo pod Keprníkem występuje obszar pokryty gruzem skalnym.
Stoki mają stosunkowo niejednolite i zróżnicowane nachylenia. Średnie nachylenie stoków waha się bowiem od 6° (stok wschodni) do 17° (stok południowo-wschodni). Średnie nachylenie wszystkich stoków góry (średnia ważona nachyleń stoków) wynosi około 12°. Maksymalne średnie nachylenie stoku wschodniego, na wysokościach około 1150 m n.p.m., na odcinku 50 m nie przekracza 40°. Stoki pokryte są siecią dróg oraz na ogół nieoznakowanych ścieżek i duktów. Przemierzając je zaleca się korzystanie ze szczegółowych map, z uwagi na zawiłości ich przebiegu, zalesienie oraz zorientowanie w terenie.
W odległości około 995 m na północ od szczytu, blisko czerwonego szlaku turystycznego 17px (około 30 m), na wysokości 1309 m n.p.m., na północnym stoku góry znajduje się postawiony 26 września 1935 roku pomnik z kamienną tablicą pamiątkową. Widnieje na niej wizerunek śląskiego pisarza i miłośnika gór Hermanna Lönsa z następującą inskrypcją:
Szczyt główny mały|250px|Pomnik (Kámen) na szczycie góry Keprník (2018 rok) Na szczyt główny nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. Przez połać szczytową przebiega grzbietowa ścieżka główna oraz zlokalizowany na niej czerwony szlak turystyczny 17px i zielona ścieżka dydaktyczna , prowadząca m.in. do drugorzędnego szczytu Keprník–JV. Przy ścieżce tej znajduje się skrzyżowanie turystyczne o nazwie () z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1423 m. Szczyt góry znajduje się na odkrytym skalisku o długości około 20 m, który jest jednocześnie wybitnym punktem widokowym. Roztaczają się z niego dalekie perspektywy. Widoczne są m.in. szczyty gór: Černava, Šerák, Šumný, Červená hora i Troják oraz dalsze pasma górskie jak: Karkonosze ze Śnieżką, Masyw Śnieżnika, Beskidy, Mała Fatra, a nawet słowackie Tatry. Ponadto na skalisku tym umieszczono niewielki pachołkowaty pomnik tzw. Kámen z zatartym napisem okolicznościowym:
Na wierzchu tego pomnika zaznaczono kreskami z przynależnymi nazwami widoczne szczyty. Na połaci szczytowej znajduje się punkt geodezyjny, oznaczony na mapach geodezyjnych numerem (22.), o wysokości 1422,80 m n.p.m. oraz współrzędnych geograficznych (), oddalony o około 10 m na północ od szczytu. Państwowy urząd geodezyjny o nazwie () w Pradze podaje jako najwyższy punkt góry – szczyt – o wysokości 1423,3 m n.p.m. i współrzędnych geograficznych ().
Dojście do szczytu następuje ze ścieżki głównej oraz skrzyżowania turystycznego Keprník (vrchol), od którego biegnie ścieżka o długości około 30 m z umieszczonymi po jej bokach drewnianymi barierkami.
Szczyty drugorzędne thumb|250px|Widok ze szczytowej grupy skalnej góry Žalostná na drugorzędny szczyt Keprník–JV oraz z prawej Spálený vrch–SV i Spálený vrch (2023 rok) Keprník jest górą o potrójnym szczycie. W całym masywie góry, poza szczytem głównym można wyróżnić dwa niższe drugorzędne szczyty. 25px Szczyty drugorzędne góry KeprníkLp. Szczyt Wysokośćm n.p.m.Odległość od szczytu głównegomWspółrzędne geograficzne 145px 1 Keprník–J 1322 840 na południe 2 Keprník–JV 1286 1670 na południowy wschód
Geologia Pod względem geologicznym masyw góry Keprník należy do jednostki określanej jako kopuła Keprníka i zbudowany jest ze skał metamorficznych, głównie: gnejsów (biotytów), ortognejsów, erlanów, mylonitów, blasto-mylonitów, migmatytów, łupków łyszczykowych oraz skał magmowych, głównie meta-granitów. W strukturze geologicznej występują również częściowo domieszki minerałów szlachetnych takich jak np.: staurolit, andaluzyt, granat czy sillimanit. Na szczycie występują terasy krioplanacyjne oraz progi skalne – klify mrozowe, powstałe w plejstocenie, w mroźnym klimacie peryglacjalnym. Wtedy też prawdopodobnie istniał na południowo-wschodnim stoku niewielki lodowiec górski, po którym pozostał tzw. Keprnický kar.
Wody Grzbiet główny (grzebień) góry Pradziad, biegnący od przełęczy Skřítek do przełęczy Červenohorské sedlo oraz dalej do przełęczy Ramzovskiej () jest częścią granicy Wielkiego Europejskiego Działu Wodnego, dzielącej zlewiska Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego.
Góra leży na tej granicy, na zlewiskach Morza Bałtyckiego (dorzecze Odry) na stokach: północno-wschodnim, wschodnim i południowo-wschodnim oraz Morza Czarnego (dorzecze Dunaju) na stokach: południowo-zachodnim i zachodnim. Ze stoków bierze swój początek kilka potoków: Jelení potok ze stoku południowo-zachodniego, Klepáčský potok ze stoku zachodniego, Keprnický potok ze stoku północno-wschodniego i Rudohorský potok ze stoku południowo-wschodniego. Na stoku południowo-zachodnim i południowym występują na wysokościach około (1320 i 1300) m n.p.m. niewielkie obszary bagienne.
Wodospady thumb|250px|Vodopády Bystrého potoka (2021 rok) Atrakcją dla miłośników pięknych krajobrazów są wodospady, rozsiane na stokach góry na niemal wszystkich potokach. Dojście do nich jest trudne, wymaga posłużeniem się szczegółowymi mapami. 28px Wodospady na stokach góry Keprník Lp. Wodospad Potok Lokalizacja Wysokość bezwzględnam n.p.m. Wysokość wodospadum 1 Jelení vodopády Jelení potok stok zachodni, około 1,3 km na zachód od szczytu 1015–1110 4,5; 9; 4+2; 3; 2,5; 4,5 2 Keprnické vodopády Keprnický potok stok północno-wschodni, około 960 m na północny wschód od szczytu 1115 8 3 Rudohorské vodopády Rudohorský potok około 1,2 km na południowy wschód od szczytu 850–1075 3; 3; 5; 4; 2; 7,2; 4; 2,5; 6; 8,5; 2 4 Vodopády Bystrého potoka Bystrý potok około 1,4 km na północny wschód od szczytu 1000–1020 6,5; 5 5 Vodopády pod Morickou nienazwany dopływ potoku Klepáčský potok stok zachodni, około 1,4 km na północny zachód od szczytu 1015–1120 5; 3; 3,5 6 Vodopád Ve Stržích nienazwany dopływ potoku Klepáčský potok około 1,2 km na północny zachód od szczytu 1115–1160 4; 3; 3,5
Klimat
Na wierzchołku panują surowe warunki klimatyczne (średnia roczna temperatura wynosi około 2,2 °C, średnia roczna suma opadów około 1200 mm, a pokrywa śnieżna w obrębie góry utrzymuje się przez około 180 dni w roku).
Ochrona przyrody thumb|250px|Roślinność na szczycie Keprníka (2012 rok) Połać szczytowa oraz części wszystkich stoków znajdują się w obrębie narodowego rezerwatu przyrody Šerák-Keprník (), będącego częścią wydzielonego obszaru objętego ochroną o nazwie Obszar Chronionego Krajobrazu Jesioniki (), a utworzonego w celu ochrony utworów skalnych, ziemnych i roślinnych oraz rzadkich gatunków zwierząt. Na stokach nie utworzono żadnych obiektów nazwanych pomnikami przyrody.
Wzdłuż czerwonego szlaku turystycznego 17px utworzono ścieżkę dydaktyczną o nazwie () na trasie: Červenohorské sedlo – Ramzová (z 13 stanowiskami obserwacyjnymi)
Narodowy rezerwat przyrody Šerák-Keprník
Narodowy rezerwat przyrody Šerák-Keprník położony jest na wysokościach (852–1423) m n.p.m., ma powierzchnię 794,30 ha (z ochronną strefą buforową nawet 1169,83 ha) oraz został utworzony 31 grudnia 1933 roku w celu ochrony szeregu zachowanych formacji skalnych i glebowych, powstałych w wyniku surowego klimatu epoki lodowcowej, jakimi są: terasy krioplanacyjne, zręby mrozowe i tzw. tufury oraz znajdującej się na ich obszarze flory i fauny. Rezerwat jest udostępniony dla turystów. Biegną w jego obrębie szlaki zarówno turystyczne, jak i szlak rowerowy oraz ścieżka dydaktyczna. Z uwagi jednak na ochronę cennego ekosystemu głębsze penetrowanie rezerwatu nie jest zalecane.
Turystyka