thumb|Cesarstwo Bizantyńskie w roku 1180 Aleksy II Komnen (ur. 10 września 1169, zm. listopad 1183), syn cesarza Manuela I i jego drugiej żony – Marii z Antiochii (córki Konstancji z Antiochii i Rajmunda z Poitiers).
Życiorys Po śmierci ojca cesarz bizantyński od 1180 – jego krewny – Andronik ogłosił się współwładcą. Regencję w imieniu syna miała sprawować jego matka Maria z Antiochii. Faktyczną władzę jednak przejął Andronik, kuzyn zmarłego Manuela. Mówił on, że jest zbawcą i opiekunem małego Aleksego. Postanowił zlikwidować wszelkie próby buntu. We wrześniu rzekomo za namowami małego Aleksego Andronik został współcesarzem. Wcześniej, aby dojść do władzy skazał na śmierć matkę Aleksego, znienawidzoną łacinniczkę. Mały Aleksy sam musiał podpisać wyrok na własną matkę. Dwa miesiące po koronacji na współcesarza Andronik rozkazał udusić chłopca. . Po jego śmierci Andronik ogłosił się cesarzem i poślubił wdowę po Aleksym – Agnieszkę (Annę) Francuską – córkę króla Ludwika VII. centruj|mały|312x312px|Manuel I Komnen w towarzystwie Aleksego II (po lewej) i Marii z Antiochii (po prawej), Biblioteka Watykańska.
Bibliografia G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, przeł. pod red. H. Evert-Kappesowej, wyd.3 Warszawa 2008. R. Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, przeł. G. Żurek, Warszawa 1997. K. Zakrzewski, Historia Bizancjum, wyd.2 Kraków 1999.
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Komnenowie Kategoria:Urodzeni w 1167 Kategoria:Zmarli w 1183