Włodzimierz Piotrowski (ur. 14 lutego 1922 w Łęczycy, zm. 2 sierpnia 1983 w Wałbrzychu) – polski poeta, prozaik i publicysta.
Ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Debiutował jako poeta w 1939 roku na łamach prasy. W okresie okupacji służył w Armii Krajowej. W latach 1953–1955 był kierownikiem Domu Kultury w Łęczycy. W latach 1953–1958 był redaktorem czasopisma "Ziemia Łęczycka". Od 1962 roku mieszkał w Wałbrzychu.
Twórczość Progi niepokoju Dole i niedole diabła Boruty Etiuda na len z towarzyszeniem wiatru Odnajdywanie siebie Pieśni miłosne Opowieści z lechickich pól
Bibliografia
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1983