Antoni Wroniecki (ur. 13 czerwca 1895 w Poznaniu, zm. 17 marca 1941 w Blackpool, w Wielkiej Brytanii) – major pilot Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.
Życiorys W czasie I wojny światowej służył w lotnictwie Cesarstwa Niemieckiego Luftstreitkräfte. 14 kwietnia 1918, w czasie służby w eskadrze myśliwskiej Jasta 64, przeleciał na stronę zajmowaną przez wojska francuskie i w czasie lądowania został zestrzelony przez amerykańskich pilotów Campbella i Wilsona. Po powrocie do zdrowia został przyjęty do nowo tworzonego lotnictwa polskiego przy Armii Polskiej we Francji gen. Józefa Hallera. Zmienił też nazwisko na Wróblewski.
Razem z armią Hallera powrócił do Polski. Pełnił obowiązki komendanta Wyższej Szkoły Pilotów w Ławicy pod Poznaniem. W okresie międzywojennym służył w 3 pułku lotniczym. Od maja do listopada 1925 pełnił obowiązki dowódcy 31 eskadry liniowej. Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych był dyrektorem Towarzystwa Komunikacji Powietrznej Aero Spółka Akcyjna w Poznaniu. Z dniem 1 listopada 1928 został przydzielony na czteromiesieczny kurs dla dowódców eskadr przy Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Po 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
18 maja 1936 został zwerbowany przez kpt. art. Jana Chmarzyńskiego do pracy wywiadowczej na terytorium III Rzeszy pod pseudonimem „Awron”. Ze względu na świetną znajomość języka niemieckiego i francuskiego pełnił funkcję kierownika placówki wywiadowczej kryptonim „Placyda” (obserwacyjno-informacyjnej) Referatu „Zachód” Oddziału II Sztabu Głównego. Od 1 października 1936 występował oficjalnie, jako pracownik kontraktowy w Konsulacie Generalnym RP w Berlinie. 30 kwietnia 1937 został odwołany z placówki na skutek wypadku samochodowego. Mimo krótkiego okresu pełnienia obowiązków kierownika placówki, nawiązane przez niego kontakty towarzyskie, przyniosły dość znaczny plon wywiadowczy, zwłaszcza w dziedzinie lotnictwa niemieckiego.
W czasie II wojny światowej służył w Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, nadano mu numer służbowy RAF P-0408. Zmarł śmiercią naturalną 17 marca 1941 w Bazie PSP w Blackpool. Pochowany na cmentarzu Layton w Blackpool.
Ordery i odznaczenia Medal Lotniczy Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1938). „za zasługi w służbie wojskowej”. Polowa Odznaka Pilota nr 36 (11 listopada 1928) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
czechosłowacka Odznaka Pilota (1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 367. rumuńska Odznaka Pilota (1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 368.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Majorowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Pilota Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – oficerowie armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Żołnierze Lotnictwa Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Żołnierze polskiego wywiadu i kontrwywiadu