Krzysztof Mroziewicz (ur. 20 lutego 1945Ludzie roku 96/97 w Polsce, wyd. Muza, Warszawa 1997, s. 243 w Słupicy) – polski publicysta, korespondent wojenny, dyplomata, komentator spraw międzynarodowych w „Polityce” i programie TVP 7 dni świat.
Życiorys Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego; studiował na Wydziale Matematyki i Fizyki oraz w Instytucie Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. W czasie studiów aktor Teatru Hybrydy i kierownik klubu o tej samej nazwie. Jako początkujący dziennikarz pracował w tygodniku studenckim „itd”, gdzie piastował funkcje m.in. zastępcy szefa działu kultury, szefa działu kultury oraz zastępcy redaktora naczelnego. W latach 1976–77 na stypendium Zrzeszenia Studentów Polskich wyjechał do Panamy, gdzie – pracując jako robotnik – zajmował się pisaniem doktoratu nt. myśli Ernesta Che Guevary. W latach 1978–79 ukończył studia podyplomowe jako stypendysta Universidad Nacional de Panama. W latach osiemdziesiątych korespondent Polskiej Agencji Prasowej w Indiach, korespondent wojenny w Nikaragui, Afganistanie i Sri Lance, wiceprezes Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej w Azji Południowej. Od 1990 roku etatowy dziennikarz tygodnika „Polityka”, komentator prasowy, telewizyjny i radiowy, w tym wielokrotnie dla BBC. W latach 1996–2001 pełnił misję jako ambasador Polski w Indiach, Sri Lance i Nepalu.
Obecnie pracuje jako wykładowca Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, na Uniwersytecie Jagiellońskim, Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Prowadził zajęcia akademickie dla studentów Stanford University i gościnnie w Banaras Hindu University.
Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m.in. trzy Wiktory, Złoty Medal Uniwersytetu Wrocławskiego oraz medal z okazji 300-lecia tego uniwersytetu. Posiada honorową legitymację PAP Nr 2 – po Ryszardzie Kapuścińskim.
Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1982–1990 tajnym współpracownikiem wywiadu wojskowego PRL (Zarządu II Sztabu Generalnego) o pseudonimie „Sangi” Informacje w inwentarzu IPN.
Jego żoną była reżyserka filmów dokumentalnych Alicja Albrecht-Mroziewicz.
Twórczość Guantanamera: korespondencja z Hawany, 1978 Istmo: biuletyn wiadomości dobrego i złego, 1982 Kabul w okresie postu, 1990 Syberia z biegiem Jeniseju (zdjęcia Zenon Żyburtowicz), 1996 Ucieczka do Indii, 1996, wydanie rozszerzone 2005 Dziennikarz w globalnej wiosce (wstęp Ryszard Kapuściński), 2004 Moc, niemoc i przemoc, 2005 Ćakra czyli kołowa historia Indii, 2006 Czas pluskiew, 2007 Ekstazja: podróże z Afrodytą (ilustracje Rosław Szaybo), 2007 Prawdy ostateczne Ryszarda Kapuścińskiego, 2008 Bezczelność, bezkarność, bezsilność. Terroryzmy nowej generacji, 2010 Fidelada. Podróż w czasie politycznym, 2011 Portret PRL. Twarze i maski (zdjęcia Zenon Żyburtowicz), 2011 33 Ewy i trzech Adamów (ilustracje Rosław Szaybo), 2012 Korespondent czyli Jak opisać pełzający koniec świata, 2013 Pastwisko świętych byków, 2014 Mity indyjskie, 2015 Indie. Sztuka władzy, 2017 Delirium władzy, 2019
Bibliografia Ludzie roku 96/97 w Polsce, wyd. Muza, Warszawa 1997, s. 243–244.
Przypisy
Linki zewnętrzne Artykuł Krzysztofa Mroziewicza porównujący Chiny i Indie Felietony Krzysztofa Mroziewicza w portalu Teatralny.pl
Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ambasadorowie III Rzeczypospolitej Kategoria:Ambasadorowie Polski w Indiach Kategoria:Ambasadorowie Polski w Nepalu Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy korespondenci wojenni Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Tajni współpracownicy organów bezpieczeństwa Polski Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego