Zbigniew Kazimierz Kamiński (ur. 2 lutego 1939 w Kutnie) – polski polityk, ekonomista, poseł na Sejm X kadencji (1989–1991).
Życiorys W 1958 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Jarosława Dąbrowskiego w Kutnie, a w 1978 studia ekonomiczne na Uniwersytecie Łódzkim. Pracował w Kutnie w Miejskim Handlu Detalicznym w Kutnie, tamtejszej fabryce maszyn rolniczych, PKS i państwowym ośrodku maszynowym. Był też specjalistą ds. organizacji w zakładach metalurgicznych w Kutnie oraz pracownikiem państwowego domu pomocy społecznej w Wojszycach.
Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, z której został usunięty w 1969 za bliskie kontakty z Kościołem katolickim. W 1980 wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Tworzył struktury związku w regionie, wszedł w skład zarządu regionu. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go na okres około ośmiu miesięcy. Przebywał w miejscach odosobnienia we Włocławku-Mielęcinie i w Kwidzynie. Prowadził następnie działalność podziemną, m.in. zajmując się kolportażem ulotek i prasy opozycyjnej. W 1983 został zwolniony z pracy w zakładach metalurgicznych. W czerwcu 1984 został zatrzymany, a następnie tymczasowo aresztowany pod zarzutem rozpowszechniania nielegalnych wydawnictw, był przetrzymywany w areszcie Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych, a następnie w Zakładzie Karnym w Płocku do lipca tego samego roku. W 1986 został członkiem Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność” Ziemi Kutnowskiej i redaktorem naczelnym „Gazety Podziemnej”, w lutym 1988 objął funkcję przewodniczącego RKW.
W 1989 został wybrany na posła X kadencji z okręgu kutnowskiego z poparciem Komitetu Obywatelskiego. Pracował w Komisji Systemu Gospodarczego i Polityki Przemysłowej oraz w Komisji Systemu Gospodarczego, Przemysłu i Budownictwa. Po zakończeniu kadencji pełnił funkcję kierownika Urzędu Rejonowego w Kutnie i następnie zastępcy dyrektora domu pomocy społecznej w tym mieście.
Działał w Partii Chrześcijańskich Demokratów (był członkiem zarządu głównego i przewodniczącym zarządu wojewódzkiego tego ugrupowania) i w Porozumieniu Polskich Chrześcijańskich Demokratów. W 2001 bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy. Później przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości, wszedł w skład władz miejskich tego ugrupowania. W 2006 i 2010 z jego ramienia bez powodzenia kandydował do rady powiatu kutnowskiego.
Odznaczenia W 2013, za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w działalności państwowej i publicznej, odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.. W 2017 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Gen. J.H. Dąbrowskiego w Kutnie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Członkowie władz regionalnych Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kutnie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Osoby pozbawione członkostwa w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Partii Chrześcijańskich Demokratów Kategoria:Politycy Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Posłowie na Sejm kontraktowy Kategoria:Posłowie z okręgu Kutno (PRL) Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989