Solea (gr. lub , , ) – podwyższenie w cerkwi przed ikonostasem, często oddzielone barierką od środkowej części (odpowiednika nawy głównej) świątyni. Składa się z ambony (, ), czyli półokrągłego występu przed carskimi wrotami ikonostasu oraz bocznych części zwanych klirosami.
Solea, a zwłaszcza ambona, symbolizują podwyższone miejsce, z którego głosił naukę Jezus Chrystus, w związku z czym również na solei stoją kapłani w czasie wygłaszania kazań. Może być też z tego miejsca udzielana Eucharystia lub też kapłan może zejść po schodkach do wiernych w środkowej części cerkwi.
Bibliografia Konstanty Bondaruk, O nabożeństwie prawosławnym, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2020, str. 116-117
Kategoria:Architektura sakralna