Eduard Ritter von Schleich (ur. 9 sierpnia 1888 w Bad Tölz, zm. 15 listopada 1947 w Monachium) – niemiecki as lotnictwa.

Służba przed i w trakcie I wojny światowej Eduard Schleich w wieku 20 lat zaciągnął się do 11 Bawarskiego Pułku Piechoty. W 1914, kiedy wybuchła wojna, dowodził kompanią na froncie zachodnim. 20 sierpnia 1914 został ciężko ranny i trafił do szpitala. Po wyleczeniu złożył podanie o przeniesienie do lotnictwa i wiosną 1915 został pilotem dwumiejscowego Rolanda C.II we Fl. Abt. 2b. W czasie jednego z lotów został ranny w rękę odłamkiem pocisku przeciwlotniczego, ale kontynuował lot i udało mu się wykonać zadanie bojowe.

Służba jako pilot myśliwski Po ponownym pobycie w szpitalu został przeniesiony do Jagdstaffel 28, gdzie latał m.in. na zdobycznym Nieuporcie. Wykazywał się dużym talentem, został więc skierowany na szkolenie specjalistyczne dla pilotów myśliwskich.

W marcu 1917 dowodził już Jagdstaffel 21. Pierwsze zwycięstwo odniósł 5 maja 1917, gdy jego ofiarą padł Spad. Kiedy 27 czerwca zginął jego przyjaciel Erich Limpert, Schleich przemalował swojego Albatrosa na czarno. W sierpniu 1917 Schleich zestrzelił 7 samolotów wroga, we wrześniu 17.

Kiedy po przebytej chorobie już po trzech dniach wystartował do lotu bojowego, okazało się, że z minuty na minutę stawał się coraz słabszy i musiał podjąć decyzję o powrocie na lotnisko. W czasie lotu powrotnego zaatakowały go 3 Spady – Schleichowi udało się zestrzelić jeden z nich. Następne 5 miesięcy musiał jednak spędzić w szpitalu.

Po powrocie został dowódcą bawarskiej Jagdstaffel 32b. 14 czerwca 1918 został odznaczony bawarskim orderem Maxa-Josepha, co dawało mu prawo do tytułu szlacheckiego. Później Eduard Ritter von Schleich mianowany został dowódcą JG 4b, w skład którego wchodziły bawarskie Jagdstaffeln (Jastas). Do końca wojny odniósł w sumie 35 zwycięstw powietrznych.

Okres międzywojenny i II wojny światowej Po wojnie był pilotem Lufthansy i działaczem aeroklubu monachijskiego, a w latach 30. powrócił do służby. W 1938, po szkoleniu na bombowcach nurkujących, został mianowany dowódcą pułku Junkersów 87. Trzy lata później, podczas II wojny światowej, został awansowany na generała, musiał jednak zrezygnować ze służby ze względów zdrowotnych.

Odznaczenia Pour le Mérite – 4 grudnia 1917 Order Wojskowy Maksymiliana Józefa Krzyż Żelazny I Klasy Krzyż Żelazny II Klasy

Galeria Oberleutnant Eduard von Schleich – nowy dowódca Jagdstaffel 21 – w kabinie swojego Albatrosa D.V; 1918:

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Niemieccy piloci Kategoria:Asy myśliwskie Niemiec I wojny światowej Kategoria:Lotnicy odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Generałowie Luftwaffe Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym Maksymiliana Józefa Kategoria:Niemieccy piloci bombowców nurkujących Kategoria:Ludzie urodzeni w Bad Tölz