Turzyca patagońska (Carex magellanica) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Podgatunek irrigua występuje na obszarach wokółbiegunowych na półkuli północnej, podczas gdy podgatunek typowy magellanica rośnie w południowej części Ameryki Południowej. W południowej części zasięgu występuje w górach na torfowiskach i młakach. W Polsce rośnie w Karkonoszach (okolice Wielkiego Stawu i pod Szrenicą) oraz w Puszczy Rominckiej.
Morfologia thumb|left|180px|Kłoski z owocami Pokrój Roślina trwała, wysokości 20–30 cm z płożącymi rozłogami. Łodyga Łodyga cienka, w górze szorstka. Liście Liście jasnozielone, wiotkie, do 3 (4) mm szerokości, słabo szorstkie. Kwiaty Wyrastają w kątach lancetowatych, czerwonobrunatnych przysadek z zielonym grzbietem, zebrane w kłosy. Kłos męski szczytowy, pojedynczy, prosto wzniesiony. Poniżej niego znajdują się 2-3 podłużnie jajowate kłosy żeńskie. Kwiaty męskie z 3 pręcikami, kwiaty żeńskie ze słupkiem zakończonym trzema znamionami. Kwitnie od połowy lipca do końca sierpnia. Owoce Orzeszek otoczony pęcherzykiem. Pęcherzyk jasnozielony, jajowaty, do 3 mm długości, zakończony bardzo krótkim dzióbkiem.
Biologia i ekologia Występuje na torfowiskach przejściowych, na młakach i źródliskach. Rozmnaża się głównie wegetatywnie za pomocą rozłogów.
Zmienność Wyróżniane są dwa podgatunki: Carex magellanica ssp. irrigua (Wahlenb.) Hiitonen (syn. Carex paupercula Michx. – występuje na półkuli północnej (m.in. w Polsce). Carex magellanica ssp. magellanica – znany z południowych krańców Ameryki Południowej.
Tworzy mieszańce z turzycą bagienną (Carex limosa).
Zagrożenia i ochrona Gatunek w Polsce zagrożony z powodu bardzo nielicznego występowania. Bezpośrednimi zagrożeniami jest wpływ sąsiedztwa szlaku turystycznego (związane z tym zmiany warunków hydrologicznych) oraz konkurencja bardziej ekspansywnych gatunków, głównie traw. Gatunek umieszczony w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin (2011) w kategorii CR (krytycznie zagrożony); w wydaniu z roku 2014 posiada kategorię EN (zagrożony). Umieszczony także w czerwonej księdze Niemiec. Objęty prawną ochroną gatunkową od 2004 r. Umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski w kategorii V (narażony)Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. .. W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię EN (zagrożony).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ciborowate Kategoria:Rośliny chronione